Η ευτυχία του ανθρώπου συνίσταται στη μόρφωση και στην παιδεία, και
όχι στα αγαθά που δίνει και παίρνει η τύχη.

Πλούταρχος

Breaking News

Γλυκόριζα

Η γλυκόριζα (Glycyrrhiza glabra) ή γλυκύρριζα, αν προτιμάτε τη λόγια ονομασία της, είναι μια αυτοφυής στη χώρα μας πολυετής πόα με χαρακτηριστικά κυανά-ιώδη πέταλα, η οποία σε ύψος φθάνει μέχρι το ένα μέτρο. Η θεραπευτική χρήση των ριζών της έχει
ιστορία πολλών χιλιετιών καθώς ήδη στον χαραγμένο σε λίθο ιατρικό κώδικα του Βαβυλώνιου βασιλιά Χαμουραμπί (18ος αι. π.Χ.) αναγράφεται ότι γιατρεύει το άσθμα. Πρόκειται για ένα από τα λιγοστά φυτά για τα οποία όλα τα παραδοσιακά θεραπευτικά συστήματα του Παλαιού κόσμου συμφωνούν ότι διαθέτουν σημαντικές ιαματικές ιδιότητες. Φαίνεται πως οι αρχαίοι έλληνες ιατροί διδάχτηκαν τη χρήση της από τους ριζοτόμους και βοτανοσυλλέκτες περιοχών στις οποίες αφθονεί μέχρι σήμερα, την Καππαδοκία δηλαδή και τον Πόντο.


Ο Διοσκουρίδης την ονομάζει έτσι «Ποντιακή ρίζα» και «Σκύθιον» και την συνιστά ενάντια στην τραχύτητα του λάρυγγα, τις καούρες, τις θωρακικές και ηπατικές παθήσεις. Περίπου τέσσερις αιώνες προγενέστερα ο φιλόσοφος και «πατέρας της Βοτανικής» Θεόφραστος, στο σύγγραμμά του «Περί Φυτών Ιστορίας», αναφέρει πως η «σκυθική ρίζα» είναι χρήσιμη σε περιπτώσεις άσθματος, μη παραγωγικού βήχα και θωρακικών πόνων. Η κινεζική παραδοσιακή ιατρική μεταχειρίζεται την συγγενική της ασιατική γλυκόρριζα (G. uralensis) για πλήθος ασθένειες, με μεγαλύτερη επιτυχία στις λοιμώξεις του αναπνευστικού, σε πολλά προβλήματα του πεπτικού και στις τροφικές δηλητηριάσεις. Με τις παραπάνω ενδείξεις συμφωνεί και το ινδικό σύστημα της Αγιουρβέδα, τα οποίο χρησιμοποιεί το ίδιο με μας είδος γλυκόριζας, θεωρώντας το επίσης ως ένα σπουδαίο τονωτικό που ταυτόχρονα χαρίζει ηρεμία. Η σύγχρονη, επιστημονική θεώρηση της γλυκόριζας, επιβεβαιώνει σε μεγάλο μέρος τις πεποιθήσεις των παραδοσιακών ιατρικών σχολών, αποδίδοντας τις ιδιότητές της στην γλυκυρριζίνη που περιέχει, μια ουσία για την οποία πρόσφατα ανακαλύψαμε ότι δρα επίσης ως ισχυρό αντιικό, καθώς και ότι, λόγω της αντισπασμωδικής και αντιφλεγμονώδους δράσης της, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση στα συμπτώματα του σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και της νόσου του Κρον. Η γλυκυρριζίνη είναι επίσης υπεύθυνη για τη γλυκιά γεύση της ρίζας καθώς είναι 60 φορές πιο γλυκιά από την ζάχαρη. Λόγω της ηδύτατης γεύσης της γλυκόριζας, κάποτε γινόταν

εκτεταμένη καλλιέργειά της στην Πελοπόννησο, ενώ στην Πάτρα των αρχών του 20ου αιώνα υπήρχαν εργοστάσια που παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες του συμπυκνωμένου εκχυλίσματος της. Η γιάμπολη όπως αυτό ονομάζεται ήταν παλαιότερα σκουρόχρωμη
και είχε πικρούτσικη επίγευση, καθώς η εξάτμιση του εκχυλίσματος της γλυκόριζας γινόταν σε λεκάνες και πάνω από γυμνή φωτιά. Στα σύγχρονα όμως εργοστάσια η συμπύκνωση του προϊόντος γίνεται σε κενό, με αποτέλεσμα να έχει έτσι ανοιχτό χρώμα και καθαρή γλυκιά γεύση. Δεκάδες τόνοι γιάμπολης διακινούνται παγκοσμίως ως βελτιωτικό γεύσης για τις ανάγκες της βιομηχανίας καπνού, οινοπνευματωδών και αναψυκτικών. Κυρίως όμως χρησιμοποιείται στην παραγωγή διαφόρων τύπων καραμέλας, πολύ δημοφιλών μέχρι σήμερα στη Βρετανία, την Ολλανδία και τις σκανδιναβικές χώρες, οι οποίες διαθέτουν ανακουφιστική για το βήχα και αποχρεμπτική δράση, ενώ προσφέρουν επίσης υπηρεσίες στον ήπιο στομαχόπονο. Καλύτερα αποτελέσματα στην τελευταία περίπτωση έχει πάντως το μάσημα της ίδιας της ρίζας, συνήθεια που είναι γνωστό ότι βοηθούσε τον Μέγα Ναπολέοντα να ελέγχει τα πεπτικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, αλλά επειδή οι ποσότητες που κατανάλωνε ήταν μεγάλες είχε επίσης σαν αποτέλεσμα να του μαυρίσουν τα δόντια. Η γλυκόριζα πάντως είναι γενικώς ένα ασφαλές θεραπευτικό μέσο, μόνο οι γυναίκες σε ενδιαφέρουσα, οι νεφροπαθείς και οι υπερτασικοί οφείλουν να την αποφεύγουν.


Η καλλιέργεια της γλυκόριζας δεν παρουσιάζει δυσκολίες για τον ερασιτέχνη που διαθέτει έναν ηλιόλουστο κήπο με πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, αμμώδες έδαφος και βρίσκεται σε περιοχή όπου η θερμοκρασία το χειμώνα δεν πέφτει κάτω από τους -10ο C. Οι σπόροι της σπέρνονται σε σπορείο στις αρχές του Μάρτη και τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται περίπου δυο μήνες αργότερα στην οριστική τους θέση, σε απόσταση ενός μέτρου μεταξύ τους. Η γλυκόριζα δεν προσβάλλεται από εχθρούς, δεν χρειάζεται λιπάνσεις καθώς ως ψυχανθές δεσμεύει το ατμοσφαιρικό άζωτο και τα ποτίσματα της είναι αραιά. Το μόνο που απαιτείται από τον καλλιεργητή της είναι υπομονή, καθώς ρίζες θα μαζέψει, σκάβοντας σε βάθος περίπου μισού μέτρου, φθινοπωριάτικα και ύστερα από τρία χρόνια ανάπτυξης του φυτού.

Δείτε επίσης:
Οι άγνωστες χρήσεις της κανέλας
Κύμινο
Γαρίφαλο, το διεγερτικό και αντισηπτικό!
Πιπερόριζα - Τζίντζερ σε όλα για όλα!
Φτιάξε κρέμα καψαϊκίνης!!

Στην ενότητα μας "Βότανα" μπορείτε να μάθετε όλα τα μυστικά για τα βότανα και πως να έχετε πάντα υγεία χωρίς φάρμακα!!!


* Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε ένα like και ή κοινοποιήστε το στους φίλους σας κάνοντας κλικ παρακάτω στα εικονίδια με τα κοινωνικά δίκτυα !

realfarm.gr


*Οι πληροφορίες που παρέχονται στο blog αυτό έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δε μπορούν να αντικαταστήσουν τη γνωμάτευση ή την επίσκεψη σε γιατρό ή σε άλλον ειδικό της υγείας