Σύγχρονος παρακμασμένος πολιτισμός - Η παγκόσμια πρόταση του Venus Project                                               H ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ: Σύγχρονος παρακμασμένος πολιτισμός - Η παγκόσμια πρόταση του Venus Project

..

Σύγχρονος παρακμασμένος πολιτισμός - Η παγκόσμια πρόταση του Venus Project

Από: Τάσο Πετρίδη

Είναι γεγονός ότι διανύουμε μια εποχή εξαιρετικών αντιθέσεων, μια εποχή μοναδικά ίσως κρίσιμη για την πορεία της ζωής, όχι μονάχα της ανθρωπότητας, στον πλανήτη γη.

Αντιθέσεις οι οποίες κυρίως αφορούν, αυτό που ζούμε σε σχέση με αυτό που θα μπορούσαμε να ζούμε, αν απλά χρησιμοποιούσαμε σήμερα τις πραγματικές μας δυνατότητες ως ανθρώπινο είδος.



Η ανθρωπότητα μοιάζει χαμένη μέσα στα σύγχρονα αδιέξοδα και τα άλυτα παγκόσμια και πανανθρώπινα κοινωνικά και πρακτικά προβλήματα.
Ο κόσμος μας είναι κυριολεκτικά στις φλόγες, απ άκρη σ άκρη αυτής της γης, εγκλωβισμένος μέσα σ ένα πολιτιστικό, πολιτικοοικονομικό μοντέλο που δεν έχει πια να του προσφέρει τίποτα, παρά μονάχα την επανάληψη των ίδιων προβλημάτων μέσα σε μια δίνη ατελείωτων φαύλων κύκλων δυστυχίας.
Η ανάγκη ενός πραγματικά και ριζικά νέου παγκόσμιου, πανανθρώπινου πολιτισμού είναι μεγαλύτερη από κάθε ίσως προηγούμενη εποχή.

Το στοιχείο που κάνει ιδιαίτερη μια τέτοια αλλαγή σήμερα είναι το γεγονός ότι αυτή την εποχή, η αλλαγή αυτή στην πορεία μας ως είδος, μπορεί για πρώτη φορά στην ιστορία μας να είναι συνειδητή, να είναι δηλαδή βασισμένη στην επίγνωση του τι πραγματικά είμαστε, τι γνωρίζουμε, τι δυνατότητες έχουμε και τι μπορεί να μας προσφέρει ο πλανήτης μας.
Σ αυτό λοιπόν το στάδιο της συνεχούς παρακμής και κατάρρευσης, του Δυτικού κυρίως πολιτιστικού προτύπου, της διαρκούς δηλαδή ανάπτυξης και αλόγιστης σπατάλης και κατανάλωσης, είναι επίσης πολύ μεγάλη ανάγκη να γνωρίζουμε το προς τα πού θα βαδίσουμε, το πως μπορεί πραγματικά να ανατείλει αυτός ο νέος ανθρώπινος πολιτισμός.

Άραγε όταν μιλάμε για ανθρώπινο πολιτισμό, ποια κατάσταση, ποια χαρακτηριστικά έχουμε στο μυαλό μας?
Σ έναν κόσμο όπου ο κάθε ένας από εμάς έμαθε να ερμηνεύει τα πάντα σύμφωνα με τη δική του διαμόρφωση, τι εννοούμε όταν λέμε «ανθρώπινος πολιτισμός»?
Τι ρόλο παίζει αυτή μας η διαμόρφωση στον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μας?
Τι ρόλο παίζει το περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφωνόμαστε?
Ποιοι και με ποιους τρόπους μας διαμορφώνουν προσανατολίζοντας έτσι και ολόκληρη την κοινωνία μας?

«Η αστικοποίηση του ανθρώπου, αναφέρει το Wikipedia, συνέτεινε στην ανάπτυξη του πολιτισμού του, του συνόλου δηλαδή των τεχνικών και πνευματικών του επιτευγμάτων ανά την υφήλιο. Το έδαφος που καλλιεργήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός ήταν η συγκέντρωση ανθρώπων σε πόλεις και η προσαρμογή τους στον εξελιγμένο αυτό τρόπο ζωής εκεί. Λόγω της διαβίωσης με συνανθρώπους και της αναγκαστικής εγγύτητας (γειτονίας), ισχυροποιούνται και εδραιώνονται καταρχήν οι καλοί τρόποι ώστε να προκύπτει ένα πρώτο δυναμικό ευστάθειας.
Η ασφάλεια που παρέχεται σε συνδυασμό με τη δυνατότητα να μην εργάζονται σκληρά όλοι για τα προς το ζην, δίνουν τη δυνατότητα της ανάπτυξης των τεχνών, του συστήματος παιδείας, της φιλοσοφίας και των επιστημών που συνισταμένα επίσης προάγουν τη συνολική ευστάθεια του νέου χωροταξικού τρόπου διαβίωσης και οι καλοί τρόποι αναβαθμίζονται πλέον σε ένα κοινό σύστημα αξιών.»

Η αστικοποίηση λοιπόν, ως αφορμή, οδηγεί τους ανθρώπους στη δημιουργία πολιτισμού, αναπτύσσουν τις τεχνικές και πνευματικές τους δυνατότητες, εδραιώνουν τις σχέσεις και την ασφάλειά τους και μέσα σ ένα τέτοιο περιβάλλον, που προάγει την ευστάθεια του συνόλου, αναπτύσσονται και οι κοινές ανθρώπινες αξίες.
Προσπαθώντας να ορίσουμε τα χαρακτηριστικά μιας τέτοιας σύγχρονης πολιτισμένης ανθρώπινης κοινωνίας, θα συμφωνούσαμε σχεδόν όλοι ίσως, ότι μια τέτοια κοινωνία «οφείλει» να είναι ειρηνική, ασφαλής, δίκαιη, ισότιμη, αυτάρκης, βιώσιμη, αρμονική, δημιουργική, ενωμένη…ότι οι πολίτες της έχουν πρόσβαση σε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που η ανθρώπινη γνώση και ευφυΐα παράγουν, ότι υπάρχουν ίδιες ευκαιρίες εξέλιξης και προόδου για όλους, υψηλό για όλους βιοτικό επίπεδο ανάλογο με τη γενική πρόοδο, υψηλό για όλους επίπεδο μόρφωσης (…και όχι συμμόρφωσης), υγείας κλπ.
Οι πολίτες μιας αληθινά πολιτισμένης κοινωνίας θα γνωρίζουν προφανώς από πολύ μικροί, στα πλαίσια μιας ουσιαστικής μάθησης και όχι εκπαίδευσης, τις θεμελιώδεις αλήθειες επάνω στις οποίες στηρίζεται η δική τους ζωή αλλά και η ζωή σε ολόκληρο το φυσικό περιβάλλον και το σύμπαν…
Θα γνωρίζουν πραγματικά τι είναι και θα μεγαλώνουν με βάση τις πανανθρώπινες αξίες που κάνουν το είδος μας να ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα αυτού του κόσμου…
Η πείνα, η φτώχεια, ο πόλεμος και οι ανισότητες δεν έχουν θέση σε μια τέτοια κοινωνία.
Μιλάμε δηλαδή για μια κοινωνία που, βασιζόμενη στις νέες και εκσυγχρονισμένες της κάθε φορά γνώσεις για τον κόσμο και τις πανανθρώπινες αξίες, σεβόμενη τις πραγματικές δυνατότητες του πλανήτη και τις πραγματικές ανάγκες του συνόλου, θα εξελίσσεται συνεχώς προς το μέλλον, με ασφάλεια και για το όφελος όλων.

Είναι βέβαιο ότι μια επιστημονικά και τεχνολογικά εξελιγμένη κοινωνία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη και ασφαλής αν παράλληλα δεν υπάρξουν οι ηθικές βάσεις και οι αξίες επάνω στις οποίες θα βρουν εφαρμογή όλα τα σύγχρονα επιτεύγματα.
Πρωτογενής πάντα πηγή άντλησης και δημιουργίας αξιών ήταν και είναι η φύση, τα «εργαλεία» δε τα οποία μας επιτρέπουν να μάθουμε και να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς της και τους τρόπους που λειτουργεί, είναι οι επιστήμες και η τεχνολογική εξέλιξη που εκπορεύεται από αυτές, εφαρμόζοντας πρακτικά τις νέες κάθε φορά γνώσεις μας.
Το ανθρώπινο είδος αποτελεί μέρος της αλυσίδας της δημιουργίας και υπόκεινται και αυτό στους ίδιους φυσικούς νόμους οι οποίοι ορίζουν και διέπουν το κάθε τι σε αυτό τον κόσμο.

Αν η γνώση και η κατανόηση των φυσικών νόμων, δεν ενσωματωθεί μέσα στα κοινωνικά συστήματα, μέσα στη δομή της κοινωνίας, τότε μια σειρά από αλλεπάλληλα προβλήματα, για λόγους στρεβλής δημιουργίας αξιών, θα γεννηθούν και θα αναπτυχθούν μέσα της.

Είναι για παράδειγμα ένδειξη πολιτισμένης κοινωνίας το ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο για λόγους ιδεών, συμφερόντων, πίστεων, πολιτικών ή οικονομικών διαφορών?
Είναι ένδειξη πολιτισμένης κοινωνίας το ότι πάνω από το 1/3 των κατοίκων του πλανήτη δεν έχουν τα απολύτως αναγκαία αγαθά, που σχετίζονται με την ίδια τους την ύπαρξη ή το ότι ζουν κάτω από απαράδεκτα άθλιες συνθήκες?
Είναι ένδειξη πολιτισμένης κοινωνίας το ότι 800.000.000 τόνοι τροφής πετιόνται το χρόνο, όταν υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που πεθαίνουν απ την πείνα?
Η ανισότητα, οι διακρίσεις, η βία, η διαστρωμάτωση, η διαφθορά, η απληστία, ο ανταγωνισμός και η ανήθικη επιδίωξη προσωπικού κέρδους σε βάρος άλλων, δηλώνουν μια κοινωνία πολιτισμένη?

Γιατί η ανθρωπότητα πήρε αυτό τον τόσο απαράδεκτο και επικίνδυνο δρόμο, που εξαθλιώνει τις ζωές σχεδόν όλων των ανθρώπων και θέτει σε τεράστιο κίνδυνο τον πλανήτη μας?
Γιατί ενώ τα επιστημονικά και τεχνολογικά μας επιτεύγματα εξελίσσονται σε όλο και πιο υψηλά επίπεδα, οι κοινωνίες που χτίσαμε παραμένουν άνισες, βάρβαρες και άθλιες?
Που οφείλεται αυτή η δυσαρμονία? Είναι φυσικό ή κατασκευασμένο φαινόμενο?
Γιατί η ανθρωπότητα δημιούργησε έναν καθαρά υλιστικό «πολιτισμό», μακριά από πραγματικές αξίες και ηθική και μέσα σ αυτόν οι άνθρωποι έγιναν απλά καταναλωτές και αριθμοί χάνοντας την αληθινή τους υπόσταση?
Μήπως τα κοινωνικά μας συστήματα, οι θεσμοί, η πολιτική, η παιδεία, η οικονομία, οι συναλλαγές, τα ενεργειακά ζητήματα, η κάλυψη των αναγκών μας και τόσα άλλα έχουν μείνει πολύ πίσω, σε σχέση με τους ρυθμούς που προοδεύουν οι επιστήμες και η τεχνολογία?

Είναι ξεκάθαρο πια, με δεδομένη την απαράδεκτα άθλια εικόνα του κόσμου μας, που συνεχίζει να δοκιμάζεται και να υποφέρει, ότι όλα τα πρότυπα, όλοι οι φορείς, οι θεσμοί και οι παραδόσεις, όλες οι παλιές αξίες που έδωσαν τον προσανατολισμό στην κοινωνία μας, έχουν παταγωδώς αποτύχει να προσφέρουν λύσεις και να εξασφαλίσουν βιωσιμότητα και ασφάλεια για όλους. Η δυστυχία και η στέρηση απολύτως βασικών αγαθών, ταλαιπωρεί ακόμα τους περισσότερους ανθρώπους.
Η πείνα, η φτώχεια, η ανεργία, οι πόλεμοι, οι προβλέψιμες αρρώστιες, η ανασφάλεια και ο φόβος, εξακολουθούν να μαστίζουν δισεκατομμύρια ανθρώπους.
Οι παραδοσιακοί κοινωνικοί φορείς όπως η πολιτική, τα κόμματα και οι κυβερνήσεις, «προσπαθούν» (?) να μπαλώσουν, επιφανειακά πάντα, τα τεράστια κοινωνικά αυτά προβλήματα, χρησιμοποιώντας τις ίδιες πάντα μεθόδους, με αποτέλεσμα στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα να προστίθενται διαρκώς νέα.
H πολιτική που εφαρμόζεται τον τελευταίο τουλάχιστον αιώνα, με πρόσχημα την ιδέα της δημοκρατίας ως κίνητρο και στόχο των πολιτών, απλά τους χειραγωγεί καλύτερα και τους καθοδηγεί όπου εκείνη επιθυμεί χωρίς φυσικά να λύνει τα τεράστια προβλήματα που αναφέραμε.
Είναι προφανές ότι η ό,ποια δημοκρατία, μέσα σε ένα σύστημα το οποίο περιέχει στη δομή του τον ανταγωνισμό, την ιδιοκτησία και την επιδίωξη ατομικού οφέλους, δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει.
Η Δημοκρατία και οι εκλογές χρησιμοποιούνται προσχηματικά, μονάχα για να πιστεύουν οι πολίτες ότι έχουν δικαίωμα επιλογής των εξουσιαστών τους.

Σε μια κοινωνία μονεταριστική, μια κοινωνία που βασίζεται στο χρήμα, τον ανταγωνισμό, την επιδίωξη του ατομικού οφέλους, την ιδιοκτησία, τις τεχνητές στερήσεις αγαθών και την περιορισμένη πρόσβαση, οι αξίες και η ηθική δοκιμάζονται πάρα πολύ σκληρά…
…ουσιαστικά οι πανανθρώπινες αξίες και η ηθική είναι τελείως ασύμβατες με μια τέτοια κοινωνία και οι άνθρωποι «εξαναγκάζονται», για να επιβιώσουν, να ξεχάσουν για πάντα και τις αξίες και την ηθική τους.
Μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον, στον σκληρό τους καθημερινό αγώνα, οι άνθρωποι πείθονται με τον καιρό και νομίζουν ότι το περιβάλλον αυτό είναι «φυσιολογικό», ότι «έτσι είναι τα πράματα»…
…η πίστη τους αυτή τους απομακρύνει όλο και περισσότερο από τη δυνατότητα να αναγνωρίσουν και να αντιληφθούν την ύπαρξη μιας πιθανής άλλης πραγματικότητας…
…συχνά μάλιστα είναι πολύ επικριτικοί αν κάποιος τολμήσει και τους πει για μια άλλη πραγματικότητα…
Η δημιουργία στρεβλών αξιών, οι οποίες ευθύνονται για τον προσανατολισμό της κοινωνίας, «έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους»…
Μέσα σ αυτό το πλανεμένο κοινωνικό περιβάλλον που μοιάζει τόσο πολύ με την Σπηλιά του Πλάτωνα, μέσα σ αυτό το «κουτί», γεννιόνται και πεθαίνουν διαρκώς γενιές και γενιές ανθρώπων χωρίς ποτέ να μάθουν τι μπορεί να υπάρχει έξω από αυτό.
Ζουν και αναπαράγονται μηχανικά, κάνοντας το νου τους νωχελικό και ταυτισμένο με τη συνήθεια.

«Tο να προσπαθείς να αλλάξεις μια κατάσταση κάνοντας τα ίδια λάθη, χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά με τα οποία την έφτιαξες, είναι πραγματικά μια τρέλα»
Albert Einstein

«Ποτέ δεν αλλάζεις τα πράγματα πολεμώντας την ήδη υπάρχουσα πραγματικότητα.
Για ν αλλάξεις πραγματικά κάτι «χτίσε» ένα νέο μοντέλο το οποίο θα καταστήσει το υπάρχον παρωχημένο και άχρηστο.»
Bucky Fuller

Μετά απ όλη αυτή την πορεία της ανθρώπινης πλάνης, της άγνοιας, του αποπροσανατολισμού και της δημιουργίας στρεβλών αξιών, είναι βέβαιο πια ότι απαιτείται ένας ριζικός επαναπροσδιορισμός των θεμελιωδών αρχών που αφορούν τόσο το ανθρώπινο είδος στο σύνολό του όσο και τη σχέση του με το φυσικό περιβάλλον το οποίο μας φιλοξενεί.
Τα δεδομένα που αφορούν τη γνώση του κόσμου μας αλλά και εμάς τους ίδιους έχουν αλλάξει δραματικά και σημαντικά, καθιστώντας απόλυτα παρωχημένα και τελείως άχρηστα πολλά θεωρήματα από αυτά που πιστεύαμε παλιότερα.


Το Venus Project και ο εμπνευστής του Jacque Fresco, έχοντας εμβαθύνει διεξοδικά σε όλα όσα μέχρι τώρα έχουν παραπάνω αναφερθεί, προτείνει ένα παγκόσμιο, ολιστικό κοινωνικό σχέδιο, πέρα απ όλα τα μέχρι σήμερα γνωστά μας κοινωνικά συστήματα και πρότυπα τα οποία αδυνατούν πλέον να λειτουργήσουν για το κοινό όφελος όλων των ανθρώπων.
Αυτό που ζούμε σήμερα είναι μια κατασκευασμένη εφιαλτική πραγματικότητα μακριά από τις πραγματικές μας δυνατότητες ως είδος.
Η κρίση των καιρών μας είναι μια βαθειά κρίση στα θεμέλια των αξιών μας.
Η οικονομική κρίση, που οι περισσότεροι διαλαλούν, είναι απλά το αποτέλεσμα αυτής της αξιακής κρίσης.

Το κοινωνικό σχέδιο Venus Project «βλέπει» τον κόσμο μας σαν μια αδιαίρετη ενότητα, όπου όλοι και όλα είναι αλληλένδετα και αλληλοεπηρεαζόμενα σε μια διαρκή δυναμική σχέση απεριόριστης εξέλιξης.
Η θεώρηση ενός κόσμου διαιρεμένου είναι μια τραγική πλάνη.
Το ανθρώπινο είδος είναι μια οικογένεια.
Η επιφανειακή ταυτότητα του κάθε ανθρώπου στην οποία περιέχονται τα χαραχτηριστικά του, τα ενδιαφέροντά του, η διαμόρφωσή του, τα πιστεύω του κλπ είναι οι αντανακλάσεις του πολιτισμού, των παραδόσεων και των προτύπων του περιβάλλοντος στο οποίο γεννήθηκε.
Η χαρά, η θλίψη, ο πόνος, η δυστυχία, η απώλεια, η συμπόνια, η φιλία και η αγάπη είναι πανανθρώπινα χαραχτηριστικά και βιώνονται από κάθε άνθρωπο σε ολόκληρη τη γη.
Οι ανθρώπινες ανάγκες είναι παντού ίδιες για όλους.
Είναι λοιπόν προφανές ότι δεν υπάρχουν Αμερικάνικα, Γερμανικά, Ελληνικά, Μουσουλμανικά, Χριστιανικά προβλήματα…προβλήματα μαύρων, γυναικών, κακοποιημένων παιδιών κλπ…αλλά ανθρώπινα προβλήματα και ως τέτοια χρειάζονται παγκόσμια αντιμετώπιση και ριζική εξάλειψη.
Κάθε τι άλλο απλά θα επαναλαμβάνει και θα πολλαπλασιάζει απλά τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα.
Ένας από τους λόγους που το σημερινό κατεστημένο εξακολουθεί να υπάρχει είναι γιατί κατάφερε να «πείσει» τους ανθρώπους για τις μεταξύ τους «διαφορές».
Για το VP όλοι οι μεταξύ των ανθρώπων διαχωρισμοί, φυλετικοί, πολιτικοί, θρησκευτικοί, οικονομικοί κλπ είναι κατασκευασμένοι και υποστηριγμένοι από το κατεστημένο σύστημα με στόχο την απουσία μια ενοποιημένης ανθρωπότητας.
Όλοι αυτοί οι διαχωρισμοί και η στρωματοποίηση βοηθούν στη ευκολότερη διαχείριση και χειραγώγηση των μαζών.

Το VP προτείνει το ριζικό επανασχεδιασμό της κοινωνίας και των δομών της, σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργώντας την ίδια στιγμή ένα νέο σύστημα αξιών, μέσα από το οποίο τα ανθρώπινα δικαιώματα θα μπορούν να είναι πλέον τρόπος ζωής και όχι απλές διακηρύξεις επάνω σε χαρτιά, ενώ η σχέση μας με το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους δεν θα είναι μια σχέση λεηλασίας με μοναδικό σκοπό το κέρδος, αλλά μια αρμονική σχέση για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών όλων των ανθρώπων της γης, με σεβασμό και απαραίτητη πάντα προϋπόθεση τη φέρουσα δυνατότητα της γης σε πόρους.
Ο σημαντικότερος, αν όχι ο μόνος, λόγος των εθνικών διαφορών ανάμεσα στα κράτη ήταν πάντα η διεκδίκηση των πόρων της γης.
Η κατοχή τους έδινε πάντα στο «νικητή» τη δύναμη και την εξουσία.
Για το VP, αν η ανθρωπότητα πραγματικά επιθυμεί να κάνει το επόμενο βήμα, να μην βιώσει ξανά αιματηρούς και καταστροφικούς πολέμους, οφείλει να διακηρύξει «όλους τους φυσικούς πόρους της γης παγκόσμια κοινή κληρονομιά όλων των ανθρώπων».
Και μόνο αυτό θα μπορούσε να θέσει την ανθρωπότητα σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από τη σημερινή.
Το γεγονός ότι σήμερα λίγα έθνη κατέχουν σχεδόν το σύνολο των διαθέσιμων φυσικών πόρων δημιουργεί την ανισορροπία, τις ανισότητες, τις αδικίες, τις συγκρούσεις κλπ

Το VP δεν ενδιαφέρεται να πολεμήσει, να συγκρουστεί με το παρών άθλιο κατεστημένο σύστημα.
Τέτοιες βίαιες πρακτικές δοκιμάστηκαν επανειλημμένα και απέτυχαν να λύσουν στη ρίζα τους τα προβλήματα, απογοητεύοντας τους αγανακτισμένους ανθρώπους, η δύναμη και η ενέργεια των οποίων, με αυτούς τους τρόπους, εκτονώθηκε πάντα μακριά από το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ο θυμός και η βία εξυπηρετούν ουσιαστικά το κατεστημένο καθώς λειτουργούν και σαν βαλβίδες εκτόνωσης της συσσωρευμένης κοινωνικής αγανάκτησης.
«Όταν παίζεις σ ένα παιχνίδι που κάποιοι χάνουν και κάποιοι κερδίζουν
επανάσταση δεν είναι το να αλλάξουν οι ρόλοι,
επανάσταση είναι να το εγκαταλείψεις…
…και στη θέση του να δημιουργήσεις ένα τέτοιο μοντέλο που δεν θα αφήνει περιθώρια να επαναληφθεί παρόμοιο παιχνίδι…»
Το νοήμον λοιπόν είναι να δημιουργήσεις το νέο που θα κάνει το παλιό άχρηστο.
Χωρίς εμάς να το υποστηρίζουμε, αλλά και λόγω της απουσίας από αυτό στέρεων δομικών κοινωνικών στοιχείων και αξιών, το κατεστημένο μοιραία θα καταρρεύσει.

Αναγνωρίζοντας το υψηλότατο επίπεδο της σύγχρονης επιστήμης και της τεχνολογίας, μπορούμε με απόλυτη ασφάλεια να πούμε πλέον σήμερα, για μοναδική ίσως φορά στην ανθρώπινη ιστορία, ότι είμαστε σε θέση να παράξουμε αφθονία αγαθών και υπηρεσιών για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Είμαστε επίσης σε θέση να ελευθερώσουμε ενεργειακά ολόκληρη την ανθρωπότητα, υποβιβάζοντας στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο τη χρήση των ορυκτών καυσίμων και υλών, που συνοδεύονται από υψηλό κόστος, περιβαλλοντολογικές καταστροφές και μόλυνση του πλανήτη.
Νέες ασφαλείς, ανεξάντλητες και «καθαρές» ενεργειακά λύσεις είναι πλέον στη διάθεση της ανθρωπότητας.
Η έξυπνη λοιπόν χρήση όλων όσων σήμερα γνωρίζουμε, με γνώμονα πάντα τις ανάγκες όλων των ανθρώπων και τη φέρουσα δυνατότητα του πλανήτη, μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο μας σε ασφαλείς και βιώσιμους νέους «δρόμους».
Δυστυχώς, μέσα στο ήδη υπάρχον καπιταλιστικό, μονεταριστικό κατεστημένο σύστημα, της επιδίωξης του κέρδους με κάθε τρόπο, η επιστημονική κοινότητα είναι και αυτή αιχμάλωτη και «αναγκασμένη» να εργάζεται για τα συμφέροντα εταιρειών, κρατών και κυβερνήσεων.
Το οικονομικό χρηματοπιστωτικό τραπεζικό μοντέλο είναι το «εργαλείο» με το οποίο το κατεστημένο κυριαρχεί και χειραγωγεί ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσω του χρέους και των τεχνητών στερήσεων, εμποδίζοντάς την ουσιαστικά να ελευθερωθεί και να κατευθυνθεί πέρα από αυτό, παρά τις υπάρχουσες δυνατότητες που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Το Venus Project προτείνει μια οικονομία, ένα μοντέλο λογικής ανάπτυξης και διανομής των πόρων πέρα από το χρήμα, την Οικονομία Βάσει Πόρων.
Η Οικονομία Βάσει Πόρων είναι ένα σύστημα στο οποίο όλα τα αγαθά και οι υπηρεσίες είναι διαθέσιμα χωρίς τη χρήση χρημάτων, πίστωσης, αντιπραγματισμού ή οποιουδήποτε άλλου συστήματος χρέους ή υποτέλειας.
Όλοι οι πόροι γίνονται κοινή κληρονομιά όλων των κατοίκων της γης και όχι μόνο λίγων κρατών ή μιας μερίδας ανθρώπων. Η υπόθεση στην οποία βασίζεται αυτό το σύστημα είναι το γεγονός ότι η Γη είναι γεμάτη με άφθονους ανανεώσιμους, ως επί το πλείστον, πόρους και η επιστημονική μας γνώση ικανή να παράξει αφθονία.
Η πρακτική τού καταμερισμού των πόρων μέσω των χρηματοπιστωτικών μεθόδων είναι άδικη, άνευ ουσίας, σπάταλη και αντιπαραγωγική για την επιβίωσή μας.
Η οικονομία που βασίζεται στους πόρους μπορεί να αξιοποιήσει τους υπάρχοντες πόρους για τη βελτίωση της ζωής τού συνολικού πληθυσμού.
Σε μια οικονομία βασισμένη στους πόρους και όχι στα χρήματα, θα μπορούσαμε εύκολα να παράγουμε όλα τα αναγκαία αγαθά και να παρέχουμε ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης για όλους.
Οι πόροι για τους οποίους μιλάμε είναι υπαρκτοί, το επίπεδο της επιστήμης και της τεχνολογίας υπαρκτό και υψηλό…
…κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μιλάμε για κάτι ουτοπικό, κάτι θεωρητικό και μακρινό…
Μιλάμε απλά για το καλύτερο δυνατό που μπορούμε να έχουμε σαν ανθρώπινη κοινωνία βασιζόμενοι σε όσα ήδη γνωρίζουμε.

Σίγουρα η μετάβαση σε μια κοινωνία σαν αυτή που οραματίζεται το VP θα χρειαστεί να είναι σταδιακή και παράλληλη, για κάποιο χρονικό διάστημα, με την ήδη υπάρχουσα.
Αναπροσανατολίζοντας τους στόχους της η κοινωνία μας είναι δυνατόν, σε σύντομο χρονικό ορίζοντα, να δημιουργήσει ένα πραγματικά βιώσιμο και ασφαλές για όλους κοινωνικό περιβάλλον.
Για παράδειγμα, αν η κοινωνία μας επέλεγε το δρόμο που το VP προτείνει, θα μπορούσε άμεσα όλα αυτά τα χρήματα και τους πόρους που σπαταλά για εξοπλισμούς και όπλα, αυτό το απαράδεκτο εμπόριο θανάτου αθώων ανθρώπων, να τα χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει τις πρώτες βασικές υποδομές της νέας κοινωνίας.
Το Venus Project παρέχει απεριόριστες δυνατότητες εξέλιξης γιατί δεν είναι ένα κλειστό και περιορισμένο σύστημα.
Μονάχα εμείς οι ίδιοι μπορούμε να θέσουμε τους περιορισμούς στην πρόοδό μας.
Αν κάτι χρειάζεται λοιπόν αυτό είναι μονάχα η δική μας ευθύνη και απόφαση για πραγματική πρόοδο και αληθινή εξέλιξη όλων.

Η νέα κοινωνία που οραματιζόμαστε έχει να αντιμετωπίσει δύο πολύ σημαντικούς και καθοριστικούς «αντιπάλους».
Όλους εκείνους που καθώς γεννήθηκαν και χειραγωγήθηκαν μέσα στο παλιό, δεν κατανοούν το νέο, κατατάσσοντάς το λόγω της άγνοιάς τους, ως «εχθρό» απέναντι και όλους εκείνους που μέσα στο παλιό απέκτησαν ρόλους και υπόσταση είτε «πολεμώντας» το είτε υπερασπίζοντάς το.

Είναι ιδιαίτερα λυπηρό, αλλά πολύ πιθανό, το ότι ίσως χρειαστεί οι άνθρωποι να χάσουν πρώτα εντελώς την πίστη τους στους σωτήρες τους, στο πολιτικό σύστημα κλπ ή ακόμα να «χρειαστεί» να υποφέρουν και να εξαθλιωθούν πολύ, μέχρι να αποφασίσουν να δουν τον κόσμο μας και έξω από το «κουτί» των στρεβλών αξιών μέσα στο οποίο ζουν…
Το βέβαιο είναι ότι για όσο σαν κοινωνία θα εθελοτυφλούμε μπροστά στις πραγματικές μας δυνατότητες και δεν θα αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας απέναντι στις επερχόμενες γενιές, οι φαύλοι κύκλοι και τα προβλήματα θα εξακολουθούν να υπάρχουν, οδηγώντας το ανθρώπινο είδος και τον πλανήτη μας πιθανότατα στην καταστροφή.

Είναι αφελές και ανόητο πια να πιστεύουμε ότι σκοπός της ζωής μας είναι το να μοχθούμε τόσο σκληρά, να εργαζόμαστε όλο και περισσότερο, να έχουμε όλο και λιγότερο χρόνο για μας και τους οικείους μας, να ζούμε δηλαδή περιορισμένοι και καταπιεσμένοι, μόνο και μόνο για να μπορούμε να έχουμε χρήματα για να καλύπτουμε τις ανάγκες μας.
Είναι τραγικό η κοινωνική ελευθερία μας να ορίζεται από το ύψος των τραπεζικών μας λογαριασμών και της αγοραστικής μας δυνατότητας.
Αυτό που οι άνθρωποι έχουν πραγματικά ανάγκη δεν είναι τα χρήματα αλλά η χωρίς περιορισμούς πρόσβασή τους σε όλα όσα η εφευρετικότητα και η δημιουργικότητά τους μπορεί να φτιάξει…οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από ελεύθερο χρόνο και γαλήνη ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν όλες τους τις δυνατότητες, την πνευματικότητα και την ανθρωπιά τους.

Η Πανγαία είναι ο οργανισμός που αντιπροσωπεύει το Venus Project στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια να το φέρει κοντά σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, μέσα από διαλέξεις, προβολές, σεμινάρια, παρουσιάσεις κλπ.
Παράλληλα έχει εκδώσει το βιβλίο του Jacque Fresco «The best that money can’t buy” στα Ελληνικά με τον τίτλο «Ό,τι αξίζει δεν κοστίζει» και το διαθέτει η ίδια απ ευθείας.

Τάσος Πετρίδης
t.petridis.vp@gmail.com

Στην ενότητα μας "Ν.Π.Τ." μπορείτε να διαβάσετε τα πάντα γύρω το θέμα!


* Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε ένα like και κοινοποιήστε το στους φίλους σας!


www.thepangea.org
www.thevenusproject.com
ramnousia.com

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου