Το πιάτο της ημέρας: Σούπα Ελληνικότατη (συνέχεια…) [2/3]                                               H ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ: Το πιάτο της ημέρας: Σούπα Ελληνικότατη (συνέχεια…) [2/3]

..

Το πιάτο της ημέρας: Σούπα Ελληνικότατη (συνέχεια…) [2/3]

Γράφει ο ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Δείτε Το πιάτο της ημέρας [1/3]: (Έλληνες….!) ΕΔΩ...

Το πιάτο της ημέρας…. ΖΕΣΤΗ είναι ΣΟΥΠΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ…. και εάν δεν σας αρέσει… να σας κάψει το λαιμό…!/

Ας γυρίσουμε πίσω το χρόνο και να δούμε τις χρονικές περιόδους και τι ανακαλύψεις έχουν βρεθεί που πιστοποιούν ότι οι Έλληνες ήταν αυτοί που ήταν πρωτοπόροι και ανέπτυξαν έναν αξιοθαύμαστο πολιτισμό./


Στην Κατώτερη Παλαιολιθική… εμφανίζονται και τα πρώτα απολεπισμένα βότσαλα, όπου αντιπροσωπεύεται μόνο με τρία εργαλεία της συλλογής, δύο λειανιστήρια και μία επιμήκης αιχμή. Παρόλο που είναι κάπως μικρά, είναι μονόπλευρα και καλοκατεργασμένα ασβεστολιθικά εργαλεία, με αρκετά ευκρινή τα σημάδια της απολέπισης (φολίδες). Οι πλευρές τους δείχνουν μία σταθερή χρήση για μεγάλο διάστημα και φέρουν τα σημάδια της καιρικής επίδρασης που είναι… αποχρωματισμένα. Γενικά όμως είναι καλοδιατηρημένα και επεξεργασμένα για να εξυπηρετούν διαφορετικές χρήσεις./


Στην Μέση Παλαιολιθική περίοδο… χαρακτηρίζεται από την παραγωγή των φολίδων…. όπου τη λιθοτεχνία αυτή τη συναντάμε σε όλο το βόρειο ημισφαίριο. Αποδίδεται στον Παλαιοάνθρωπο και είναι αρκετά ομοιόμορφη σε όλους τους τύπους της. Στα ευρήματα της περιοχής της Καβάλας… αντιπροσωπεύεται με έξι παλαιολιθικά εργαλεία, που είναι φτιαγμένα από χαλαζία, ασβεστόλιθο και ίασπη. Τα εργαλεία αυτά έγιναν με δευτερογενείς πυρήνες, εκτός από ένα εργαλείο από φολίδα. Είναι πέντε ξέστρες και μία αιχμή. Επίσης δύο από τις ξέστρες αυτής της περιοχής μοιάζουν να ήταν πολλαπλής χρήσεως και να εξυπηρετούσαν στο κυνήγι μικρών ζώων. Το σύνολο και των 6 εργαλείων είναι κατασκευασμένο με την τεχνική κυλινδρικού σφυρίου, δευτερογενούς απολέπισης έμμεσης κρούσης. Αυτά είναι καλοδιατηρημένα, εκτός από ένα. Ειδικά οι ξέστρες είναι διαφορετικών υποτύπων, όπως πλευρικές, τερματικές, τριγωνικές, αιχμηρές κ.λπ./

Να σημειώσω ότι τα εργαλεία της Κατώτερης και της Μέσης Παλαιολιθικής, δεν εμφανίζουν κανένα σημείο λεβαλλουαζιανής ή μουστεριανής τεχνικής … οι οποίες συναντώνται στα ευρήματα της Μέσης Παλαιολιθικής της Δυτικής Ευρώπης./

Στην Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο… χαρακτηρίζεται από την επικράτηση της λάμας. Τότε ακριβώς εμφανίζεται και ο Νεάνθρωπος, στον οποίο αποδίδονται οι τεχνικές επεξεργασίας του κόκκαλου, του κεράτου, καθώς επίσης και η χρήση χρωστικών ουσιών και η γένεση της τέχνης των σπηλαίων. Βρέθηκαν 5 παλαιολιθικά εργαλεία, φτιαγμένα από χαλαζία και ασβεστόλιθο, που ανήκουν στην περίοδο αυτή. Αναλυτικότερα έχουμε μια φολίδα, δύο ξέστρες και δύο λεπίδες. Είναι όλα φτιαγμένα από φολίδες, με τη μέθοδο της έμμεσης κρούσης και της πιεστικής απολεπιδοποίησης. Στις ξέστρες περιλαμβάνονται ο κυκλικός και ο αιχμηρός τύπος. Οι δύο λεπίδες έχουν γίνει με πιεστική απολεπιδοποίηση και είναι η μία μονόπλευρη και η άλλη αμφίπλευρη· διατηρούνται και οι δύο σχεδόν αναλλοίωτες. Τα πέτρινα εργαλεία της Καβάλας είναι όμοια με τα άλλα της Βόρειας Ελλάδας και ειδικότερα με αυτά των Πετραλώνων, αλλά διαφέρουν όμως κάπως από εκείνα των άλλων περιοχών της Ελλάδας· για παράδειγμα, της Εύβοιας, της Πάρου, της Μάνης, της Πελοποννήσου, των νησιών του Αιγαίου κ.λπ../

Στο Παγγαίο όρος οι βραχογραφίες μελετήθηκαν εξ αρχής από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κο Νικόλαο Μουτσόπουλο. Οι βραχογραφίες παρουσιάζονται με ένα τύπο ενιαίο. Ενδεχομένως να δημιουργήθηκαν από τον ίδιο λαό με τη τεχνική της διάνοιξης οπών πάνω στο σκληρό βράχο που τελικά ενώνονται μεταξύ τους και σχηματίζουν γραμμές. Συχνά οι απόψεις για τη χρονολόγηση στα χαράγματα-παραστάσεις διαφέρουν. Ορισμένοι όπως ο κος Ν. Μουτσόπουλος, Χ. Παπουτσάκης), τις ανάγουν στην όψιμη εποχή του χαλκού… δηλαδή γύρω στην 3η χιλιετία π.Χ. Το έτος 1981 σε συνέδριο που έγινε στη Καβάλα, οργανωμένο από την «Παύλιο Εταιρεία Ιστορικών Μελετών» και υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, για τις βραχογραφίες στο Κρυονέρι Καβάλας… (ιππείς, τόξα, ακόντια, ήλιοι και άλλα στοιχεία της φύσης,) συμμετείχε και ο ανθρωπολόγος καθηγητής της Ινδίας Σ.Μ. Μισρά, που κατά τη γνώμη του, μετά από έρευνα που έκανε στην περιοχή τις χρονολογεί στο 500.000 χρόνια π.Χ. Οι βραχογραφίες των Φιλίππων … όπως παραστάσεις ζώων, ανθρώπινες μορφές, όπλα, σκηνές κυνηγιού και διάφορα σχήματα… είναι οι πλουσιότερες και σημαντικότερες που έχουν βρεθεί στην Ελλάδα και θεωρείται πως αποτελούσαν τρόπο έκφρασης και επικοινωνίας των θρακικών φύλων που ζούσαν στην περιοχή στο τέλος της εποχής του χαλκού και στην αρχή της εποχής του σιδήρου. Το έτος 2003 με έδρα τους Φιλίππους Καβάλας, ιδρύθηκε το «Ελληνικό Κέντρο Βραχογραφίας»… (όπου ηγείτο ο Επιστημονικός Διευθυντής ο κος Γεώργιος Δημητριάδης… με σκοπό την καταγραφή, προστασία, συντήρηση των Βραχογραφιών. Με έντονη διεθνή παρουσία καθώς είναι μέλος του «Διεθνούς Οργανισμού Βραχογραφιών» (IFRAO) και της «Επιτροπής Βραχογραφιών / Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Αρχαιολογικών Χώρων»./


  • Να μιλήσουμε για τα Εργαλεία της Κατώτερης Παλαιολιθικής Περιόδου στη Θεσσαλία 400.000 – 200.000 περίπου έτη./


Στις όχθες του Πηνειού ποταμού στην Θεσσαλία, εντοπίσθηκαν εργαλειακά σύνολα της Κατώτερης Παλαιολιθικής και χρονολογήθηκαν με «απόλυτες μεθόδους» μεταξύ 400.000 και 200.000 έτη. Να γράψουμε για τα Αρχαιότερα ίχνη ποδιών του «Homo Erectus» που βρέθηκαν στη Καζέρτα Ιταλίας…. Περί 385.000 – 325.000 έτη./


  • Να γράψουμε για το «Homo sapiens praesapiens» που βρέθηκε στο Απήδημα σπήλαιο της Μάνης…περί 300.000 – 100.000 περίπου έτη./


Το Κρανίο βρέθηκε στο φυσικό του υπόστρωμα και το σπήλαιο Απήδημα βρίσκεται ακριβώς στην απόκρημνη παραλία της δυτικής Μάνης, δυτικά της Aρεόπολης. Η ανασκαφική έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 4 καρστικά κοιλώματα, που βρίσκονται σε ύψος 4 έως 19 μέτρων από τη σημερινή θαλάσσια στάθμη. Εκεί βρέθηκαν αρχαιολογικά κατάλοιπα και σημαντικότατα ανθρωπολογικά ευρήματα, που ανήκουν σε 6 ή 8 άτομα, χρονολογημένα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της Παλαιολιθικής εποχής. Σε μια μικρή εσοχή του ασβεστολιθικού τοιχώματος του σπηλαίου Α… βρέθηκαν τοποθετημένα δύο κρανία (ΛΑΟ1Σ 1 και ΛΑΟ1Σ 2), ενσωματωμένα σε πλειστοκαινικό στρώμα οστεοπαγούς. Τα κρανία λοιπόν αυτά, μετά τον πρώτο μηχανικό καθαρισμό τους στα εργαστήρια του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, χρονολογήθηκαν αρχικά μεταξύ 300.000 και 100.000 χρόνων πριν από σήμερα και αποδόθηκαν, με καθαρά μορφολογικά κριτήρια, στον ανθρωπολογικό τύπο του «Homo sapiens praesapiens». Ακριβώς στον ίδιο ανθρωπολογικό τύπο ανήκει και το κρανίο από το σπήλαιο των Πετραλώνων Χαλκιδικής. Για τα ευρήματα αυτά από το Απήδημα προτάθηκε από τους ανασκαφείς τους προσωρινά ο όρος «Homo (sapiens) taenarius», δηλαδή… Ταινάριος άνθρωπος. Το διεπιστημονικό ερευνητικό πρόγραμμα στο Απήδημα άρχισε το 1978 και πραγματοποιείται από το Ανθρωπολογικό Μουσείο σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ιστορικής Γεωλογίας-Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης./ Να μιλήσουμε για τους Χειροπέλεκυς της Αχελαίας Περιόδου στη Καρδιά της Πτολεμαΐδας…300.000 περίπου έτη./


  • Να μιλήσουμε για τον Λίθινο αμφίπλευρο πέλεκυ του Κοκκινόπηλου …250.000 περίπου έτη./



  • Να μιλήσουμε για τον Παλαιολιθικό υπαίθριος καταυλισμό στο νησί της Λέσβου…200.000 περίπου έτη./


Εδώ έχουμε τρεις διπρόσωποι χειροπελέκες, όπου οι γεωγραφικές και κλιματολογικές συνθήκες την εποχή του Πλειστόκαινου στην Λέσβο δεν ήταν απαγορευτικές για το πέρασμα ή την παραμονή του ανθρώπου. Σχεδόν 42 χιλιόμετρα δυτικά της Μυτιλήνης, στην περιοχή Ροδαφνίδια, εντοπίστηκαν πρόσφατα ίχνη υπαίθριας εγκατάστασης της Παλαιολιθικής εποχής. Στον παλαιολιθικό λιθώνα, που καταλαμβάνει έκταση άνω των 400 στρεμμάτων, υπάρχουν άφθονα εργαλεία και αποκρούσματα τα οποία δεν φέρουν σημάδια μεταφοράς τους από το νερό, γεγονός που υποδηλώνει επιτόπια παραγωγή. Τα εργαλεία είναι παράγωγα διαφόρων τύπων λιθοτεχνίας : α) Αχελαίας, β) Πρωτο-Levallois, γ) Levallois χωρίς προετοιμασία [εγκάρσια, πλευρικά, στρεβλά πλευρικά, με κυρτή ακμή, τύπου Quina, λιμαξόσχημα], γλυφίδες, τρυπάνια-σουβλιά (οπέατα, percoir), μισχωτά εργαλεία, εργαλεία με εγκοπές, μαχαίρια με φυσική ράχη, αιχμές Levallois, διπλά οδοντωτά, τρεις διπρόσωποι χειροπελέκεις (ο ένας σπασμένος) διαστάσεων 11×7 8,5×4,5 και 6×4 εκατοστών και πολλά αταξινόμητα. Βρέθηκαν επίσης ελάχιστα λεπτολιθικά (λεπίδες, φολίδες, μικροί πυρήνες). Το ρετουσάρισμα συχνά απουσιάζει, είναι απότομο, υποπαράλληλο, εναλλασσόμενο ή ορθό. Σχεδόν όλα τα εργαλεία είναι από κερατόλιθο, χρώματος ξανθού και καστανού, κηρώδους έως υαλώδους στιλπνότητος. Ελάχιστα εργαλεία είναι από αφυελωμένο ηφαιστειακό γυαλί (οψιανό), ανδεσίτη και βασάλτη. Δεν έχουν βρεθεί όστρακα (κομμάτια) αγγείων. Τα χαρακτηριστικά της λιθοτεχνίας ανήκουν στη μέση Παλαιολιθική (100.000 – 35.000 έτη πριν από σήμερα), ενώ η συνύπαρξη Αχελαίας και Levallois τεχνικής θα μπορούσε να μετατοπίσει την χρονολογία στο τέλος της Κατώτερης Παλαιολιθικής (περί του 200.000 πριν από σήμερα). Η αφθονία των ευρημάτων ενισχύει την πιθανότητα η περιοχή να χρησιμοποιήθηκε ως καταυλισμός-εργαστήριο παρά ως πέρασμα κυνηγών. Η τοποθεσία φαίνεται να εγκαταλείφθηκε κατά την Προϊστορική εποχή./

Η αναφορά στον τύπο των εργαλείων έγινε αναγκαστικά βάσει της τυπολογίας του Bordes (1988) και του Inizan (1992), παρόλο που αυτή βασίζεται στα ευρήματα της Δυτικής Ευρώπης. Η ανάγκη τυπολογίας βασισμένη στα ελληνικά ευρήματα θεωρείται, το λιγότερο, επιτακτική)…/


  • Να γράψουμε για τα Παλαιολιθικά ευρήματα στο νησί της Λευκάδος…200.000 περίπου έτη./


Η πρωιμότερη κατοίκηση της νήσου της Λευκάδος, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ευρήματα, τοποθετείται περίπου στην Μέση Παλαιολιθική εποχή (200.000 – 35.000 έτη). Σε διάφορες περιοχές του νησιού από τα παράλια έως τα ορεινά υψίπεδα, εντοπίζονται πυριτολιθικά εργαλειακά σύνολα… όπως αιχμές ακοντίων και ένας ημιτελής χειροπέλεκυς της Αχελαίας τεχνολογίας, κατασκευασμένα με την τεχνική Λεβαλλουά (Levallois), κατάλοιπα ομάδων κυνηγών-τροφοσυλλεκτών. Η παρουσία του ανθρώπου συνεχίζεται και κατά την Νεολιθική Εποχή (6.800 – 3.200 π.Χ.). Οι γνώσεις μας για την εποχή αυτή βασίζονται σε δεδομένα από σπήλαια και κυρίως από τις ανασκαφές του αρχαιολόγου και μεγάλου φιλέλληνα «Wilhelm Dorpfeld» στην Χοιροσπηλιά Τα ευρήματα συμπεριλαμβάνουν αγγεία και όστρακα διαφόρων ρυθμών κεραμικής, πήλινα ειδώλια και διάφορα λίθινα εργαλεία (πελέκεις, αιχμές βέλων, φολίδες, λεπίδες, στελέχη δρεπανιών κ.ά.). Στον ίδιο οφείλονται και οι γνώσεις μας για την Πρώιμη και Μεσοελλαδική Εποχή του Χαλκού (3.200 – 1.100 π.Χ.) στην Λευκάδα, ενώ γα την περίοδο 1.100 – 625 π.Χ. τα αρχαιολογικά ευρήματα είναι ελάχιστα. Στα τέλη του 7ου π.Χ. αιώνα, Κορίνθιοι καταλαμβάνουν και εποικίζουν την Νήρικο, πρωτεύουσα του νησιού, οπότε και επικράτησε το όνομα Λευκάς Πολλά από τα ευρήματα της νήσου στεγάζονται στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο στο Πολιτιστικό Κέντρο της πόλεως./


  • Να γράψουμε για τους Παλαιολιθικοούς οικισμοούς στον Πηνειό της Θεσσαλίας…100.000 περίπου έτη./


Οι Γερμαναράδες και η Γερμανική αρχαιολογική αποστολή στην Θεσσαλία ανακάλυψε το 1958 στις όχθες του Πηνειού αλλά και στο εσωτερικό της Θεσσαλίας εργαλειακά παλαιολιθικά λείψανα ηλικίας 100.000 έως 40.000 ετών. Στην πεδιάδα της Λαρίσης ο Πηνειός ποταμός, καθώς κυλάει μαιανδρικά, κόβει και αποπλύνει στρώματα του Πλειστοκαίνου, αποκαλύπτοντας τους χώρους καταυλισμού των παλαιολιθικών ανθρώπων. Στις θέσεις αυτές είναι σχετικά άφθονα τα παλαιολιθικά ευρήματα, κυρίως εργαλεία όπως ξέστρα διαφόρων τύπων, απλές φολίδες και, σπανιότερα, λεπτοδουλεμένες διπρόσωπες αιχμές φυλλοειδούς σχήματος. Η μεγάλη αφθονία των ξέστρων δείχνει ότι οι άνθρωποι της εποχής αυτής κατεργάζονταν τα δέρματα των ζώων και πιθανώς τα χρησιμοποιούσαν για την ένδυσή τους. Τα απολεπίσματα δεν παρασύρθηκαν από τα νερά, όπως φαίνεται από την καλή κατάσταση των κόψεων των ευρημάτων, αλλά φαίνεται ότι υπήρχαν χώροι –προσωρινού έστω- καταυλισμού./


  • Να γράψουμε για το «Διπρόσωπο» λίθινο χειροπέλτη στο Παλαιόκαστρο της Σιάτιστας….100.000 περίπου έτη./


Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα παλαιολιθικά εργαλεία που βρέθηκαν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Παλαιόκαστρο κοντά στην Σιάτιστα το έτος 1963 από την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Καίημπριτζ, υπό την διεύθυνση του E.S. Higgs. Είναι από πράσινο τραχύτη (πυριτόλιθο) μήκους 15,3 και πλάτους 10 εκατοστών του μέτρου και κατασκευασμένος με την τεχνική Λεβαλλουά (η οποία συναντάται και σε ευρήματα της Μέσης Παλαιολιθικής της Δυτικής Ευρώπης). Έχει την βάση του αδούλευτη, αμυγδαλόσχημο περίγραμμα λίγα σχετικά χτυπήματα και γενικά αδρή κατεργασία. Αν και τυπολογικά φαίνεται αρχαιότερο παλαιολιθικό, η ηλικία του δεν μπορεί να προσδιορισθεί με ακρίβεια. Υποθέτουν ότι μπορεί να τοποθετηθεί χρονολογικά πριν από 100.000 έτη περίπου, στην Αχελαία περίοδο. Η χρονολογική αυτή περίοδος έχει πάρει το όνομά της από την περιοχή Σαιντ Ασέλ της Γαλλίας./


  • Ακόμη έχουμε από 100.000 – 35.000 έτη πριν από σήμερα τα Παλαιολιθικά ευρήματα της Θράκης./



  • Από 100.000 – 33.000 π.Χ. στη Παλαιολιθική κατοίκηση στη Δυτική Πελοπόννησο./



  • Από 100.000 – 33.000 π.Χ. τα Ευρήματα της Μέσης Παλαιολιθικής στην Ήπειρο./



  • Από 100.000 – 33.000 π.Χ. στη Παλαιολιθική λιθοτεχνία στο Κοκκινόπηλο της Ηπείρου./


Η κυριότερη ανασκαφή της ομάδας ειδικών του Πανεπιστημίου του Καίημπριτζ, υπό την διεύθυνση του E.S. Higgs, έγινε την δεκαετία του έτους 1960 στην θέση Κοκκινοπηλό της κοιλάδας του Λούρου… κοντά στα Ιωάννινα, προς Πρέβεζα. Αλλά και στις παχιές επιχώσεις του σπηλαίου «Ασπροχάλικο», που βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα από τον Κοκκινόπηλο πάνω από την κοίτη του Λούρου, βρέθηκαν πάμπολλα εργαλεία της ίδιας χρονολογικής περιόδου. Τα οστά του κατώτερου στρώματος στο Ασπροχάλικο ανήκαν σε άρκτους, είδη ελαφιών αλλά και σε ρινόκερους και άλλα ζώα του κυνηγιού. Μέσα σε στρώμα ερυθρογής βρέθηκαν 800 παλαιολιθικά εργαλεία και απολεπίσματα από μεταμορφωμένο ασβεστόλιθο. Τα ευρήματα ήταν κυρίως ξέστρα, απλές ή ξαναδουλεμένες φολίδες ή αιχμές και λιγοστές διπρόσωπες φυλλόσχημες αιχμές. Όμοια εργαλεία βρέθηκαν σε άλλες δεκαπέντε τοποθεσίες της Ηπείρου, πάντα σε ερυθρογή, σε κοιλάδες ή σε υψηλές ορεινές λεκάνες. Βεβαιώθηκε έτσι ότι το κοκκινόχωμα αποτελούσε το έδαφος της εποχής, όπου κινήθηκε και έδρασε ο παλαιολιθικός άνθρωπος./


  • Να μιλήσουμε για τον Παλαιολιθικό οικισμό στο Ασπροχάλικο της Ηπείρου…100.000 π.Χ/


Εκεί στή θέση «Ασπροχάλικο» τῆς Ηπείρου, κοντά στόν Άγιο Γεώργιο Πρεβέζης και στη θέση «Κοκκινόπηλος», ἀνακαλύφθηκαν μέσα σ’ ἕνα σπήλαιο πάρα πολλά εργαλεῖα. Το σπήλαιο το χρησιμοποιούσαν βοσκοί και η ραδιοχρονολόγηση μας δίνει την αρχαιότερη χρονολογία μιας πολιτιστικής φάσης που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα για την Ἑλλάδα. Το σπήλαιο κατοικήθηκε τουλάχιστον μέχρι το 10.000 π.Χ./


  • Να μιλήσουμε για την Παλαιολιθική κατοίκηση στο σπήλαιο «Καλαμάκια» της Μάνης…80.000 ετών./



  • Για το Σκελετό «Homo sapiens sapiens» στην Κρήτη…50.000 έτη./


Το 1987 ο Ιταλός καθηγητής ανθρωπολογίας Τζ. Φακίνι ανακοίνωσε στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Παλαιοανθρωπολογίας στο Τορίνο της Ιταλίας την ύπαρξη ανθρώπινου σκελετού από την Κρήτη ηλικίας 50.000 ετών. Ο σκελετός αυτός παρουσιάζει τη μορφολογία του σύγχρονου (Homo sapiens sapiens) και όχι του νεαντερτάλειου ανθρώπου. Η είδηση ουδέποτε φυσικά έφτασε στα ελληνικά Μ.Μ.Ε., καθόσον το Υπουργείο Πολιτισμού επέδειξε μέχρι στιγμής τη συνηθισμένη του αδιαφορία…! Το γιατί το ξέρετε…!/


  • Για τα Ίχνη ποδιών στη Θεόπετρα των Μετεώρων…46.000 π.Χ./


Η κα Νίνα Κυπαρίσση διενήργησε εκεί ανασκαφές στο σπήλαιο της Θεόπετρας στην Θεσσαλία από το έτος 1987. Στρωματογραφικά ευρήματα μας αποδεικνύουν ότι η παρουσία του ανθρώπου ήτανε συνεχής στην περιοχή αυτή 50.000 πριν, από την Παλαιολιθική μέχρι και την Νεολιθική Περίοδο. Έχουν βρεθεί 4 πατημασιές στην σειρά. Οι τρεις είναι ολόκληρες, καθαρές και η τέταρτη μισή. Παρόμοια ίχνη στην Ευρώπη μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού και στα δάκτυλα των δύο χεριών σε ολόκληρο τον κόσμο. Για την Ευρώπη, τα ίχνη αυτά είναι τα παλαιότερα. Προέρχονται από τα αριστερά πόδια τεσσάρων διαφορετικών παιδιών ηλικίας τριών με τεσσάρων ετών (σύμφωνα με την γνώμη των ανθρωπολόγων που τα εξέτασαν). Τα δύο από τα αποτυπώματα φαίνεται ότι ήταν καλυμμένα από κάποιο ύφασμα ή δέρμα, ενώ το μεσαίο από τα τρία, τα περισσότερο ευκρινή, έχει και αποτυπώματα δακτύλων, ήταν δηλαδή γυμνό… Τα αποτυπώματα αυτά έγιναν πάνω σε ένα υγρό ίζημα, σαν σημερινό υγρό τσιμέντο, το οποίο κάποια στιγμή στερεοποιήθηκε, πιθανόν και υπό την επίδραση της φωτιάς τα ίχνη της οποίας ευρέθησαν πάνω από το στρώμα των αποτυπωμάτων. Οι 4 πατημασιές στην σειρά χρονολογήθηκαν από τον «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ» και έδωσαν ηλικία 46.000 ± 1.600 έτη. Είναι τα παλαιότερα ίχνη που υπολογίστηκαν ποτέ με την μέθοδο του άνθρακα C14. Κάτω από το στρώμα αυτό υπάρχει άλλο ίζημα παχύ χωρίς ίχνη φωτιάς, αλλά με ανθρώπινα εργαλεία και το οποίο τοποθετείται στα 75.000 περίπου έτη. Η χρονολόγηση αυτή (των 75.000 ετών) δεν έχει επιβεβαιωθεί πλήρως ακόμη. Εκτός από τα ίχνη ποδιού βρέθηκαν επίσης δύο ακέραιοι ανθρώπινοι σκελετοί : ένας ανδρικός, ο οποίος χρονολογείται στα 14.500 π.Χ. περίπου, και μια γυναίκα η οποία χρονολογείται στα 7.050 με 7.010 π.Χ., όπως επίσης εργαλεία και κοσμήματα. Τα ευρήματα από τη Νεολιθική Περίοδο είναι πολύ καλής ποιότητος./

Για τα Κοσμήματα από τα τρυπημένα δόντια ελαφιών, όπου τα κοσμήματα αυτά είναι κατασκευασμένα από κελύφη θαλάσσιων οργανισμών (spondylous gaedorupus). Ανευρέθησαν επίσης σε στρώματα όψιμης Ανώτερης Παλαιολιθικής τα πρώτα παλαιολιθικά αναρτήματα του σπηλαίου, φτιαγμένα από τρυπημένα δόντια ελαφιών, τα οποία χρησίμευαν ως περίαπτα. Τα δε εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν υποδηλώνουν ότι η γεωργία και το κυνήγι ήταν οι κυριότερες ασχολίες των ανθρώπων αυτών, αντιλόγως εποχής. Πάντως και ψημένος πηλός βρέθηκε, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι εκείνοι γνώριζαν τα διάφορα υλικά και τις χρησιμότητες τους. Τα ευρήματα αυτά καταρρίπτουν την άποψη της κατοίκησης της Θεσσαλίας μόνο κατά την Νεολιθική εποχή και καθιστούν αποδείξιμη την κατοίκηση στην περιοχή από την Παλαιολιθική εποχή./


  • Αδιευκρίνιστη είναι η χρονολογία για τα Παλαιολιθικά ευρήματα Αλοννήσου στις Σποράδες και για τα Ευρήματα Μέσης Παλαιολιθικής στη Γράβα Κέρκυρας… 28.000 π.Χ. /



  • Γνωρίζουμε ότι η αρχαιότερη ταφή σε ελλαδικό χώρο έγινε στο σπήλαιο Απήδημα της Μάνης./


Στα στρώματα της Ανώτερης Παλαιολιθικής στο σπήλαιο Απήδημα, ευρέθησαν απολιθωμένα ανθρώπινα σκελετικά υπολείμματα, αναγόμενα στον τύπο του «Homo sapiens-sapiens»… δηλαδή στον τύπο του σύγχρονου ανθρώπου. Το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα αποτελεί σκελετός, που βρέθηκε ενταφιασμένος σε στάση συνεσταλμένη και ανήκει σε γυναίκα ηλικίας 20±3 ετών. O σκελετός αυτός χρονολογείται στα 30.000 χρόνια και παραβάλλεται με τον άνθρωπο του Cro Magnon./


  • Να γράψουμε για τον Παλαιολιθικό οικισμό στη Καστρίτσα της Ηπείρου…27.000 – 13.000 π.Χ/



  • Στην Καλαμπάκα που εντοπίστηκε το αρχαιότερο τεχνικό έργο…23.000 π.Χ./



Στο προϊστορικό σπήλαιο της Θεόπετρας, κοντά στην Καλαμπάκα στη Θεσσαλία, εντοπίστηκε το αρχαιότερο τεχνικό έργο στον ελλαδικό χώρο, ίσως και παγκοσμίως. Πρόκειται για ένα πέτρινο τείχος, που κατασκευάστηκε πριν 23.000 χρόνια… δηλαδή κατά την ψυχρότερη περίοδο της τελευταίας παγετώδους εποχής. Το τείχος περιορίζει την είσοδο του σπηλαίου κατά τα 2/3 και από τις έρευνες προκύπτει ότι κατασκευάστηκε από τους παλαιολιθικούς οικιστές του σπηλαίου για να προστατευθούν από το τότε δριμύ ψύχος. Η χρονολόγηση του τείχους έγινε με η μέθοδο της οπτικής φωταύγειας, στο εργαστήριο Αρχαιομετρίας του κέντρου «Δημόκριτος», από την ερευνητική ομάδα των Ν. Ζαχαριά, επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και του Δόκτορ. Ι. Μπασιάκου, διευθυντή ερευνών του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δημόκριτος». Στο σπήλαιο έχουν πραγματοποιηθεί συστηματικές ανασκαφές τα τελευταία 25 χρόνια υπό τη διεύθυνση της δρος Ν. Κυπαρίσση – Αποστολίκα, προϊσταμένης της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Το σπήλαιο της Θεόπετρας είναι το μόνο μέχρι στιγμής σε όλη την Ελλάδα με συνεχείς ανθρωπογενείς επιχώσεις που ξεκινούν από τη Μέση Παλαιολιθική Εποχή και φθάνουν μέχρι το τέλος της Νεολιθικής (3000 π.Χ.). Μεταξύ άλλων, στο σπήλαιο έχουν βρεθεί λίθινα εργαλεία Παλαιολιθικής – Μεσολιθικής και Νεολιθικής Εποχής, κεραμικά ευρήματα Νεολιθικά, οστέινα εργαλεία, κοσμήματα από όστρεο, ένα μοναδικό για τον ελλαδικό χώρο χρυσό κόσμημα της Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου, καθώς και τα περίφημα ανθρώπινα αποτυπώματα της Θεόπετρας που χρονολογούνται στα 130.000 χρόνια πριν από σήμερα και αποτελούν σπανιότατο εύρημα όχι μόνο για τον ελλαδικό αλλά και για τον ευρωπαϊκό χώρο. /


  • Για το Παλαιολιθικό ορυχείο ώχρας στη Θάσο… 20.300 έτη./ 


Η εξόρυξη της ώχρας, του «χρυσού» της Παλαιολιθικής εποχής, υπήρξε η πρωιμότερη εξορυκτική δραστηριότητα του ανθρώπου και η πρώτη γνωριμία του με τα μέταλλα. Το παλαιολιθικό ορυχείο βρίσκεται στη θέση «Τζίνες», ορεινή περιοχή μεταξύ Λιμεναρίων και Μαριών στη νότια Θάσο. Εντοπίστηκε και διασώθηκε το 1956, κατά τη διάρκεια εργασιών εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος σε μεταλλεία της περιοχής και επανεντοπίστηκε το 1981 στα πλαίσια ενός ευρύτερου προγράμματος αρχαιομεταλλουργικών ερευνών. Η παντελής απουσία κεραμικής στο εσωτερικό του ορυχείου, σε συνδυασμό με τη μακρόχρονη διάρκεια της εξορυκτικής δραστηριότητας, η οποία διαπιστώθηκε από την εντόπιση επάλληλων δαπέδων εργασίας συνηγορούσαν εξαρχής για μια πρώιμη χρονολόγηση του ορυχείου σε μια φάση ακεραμική. Κέρας αποθήκευσης ώχρας. Τα πρώτα χρονολογικά στοιχεία προέκυψαν από τη μελέτη του παλαιοζωικού υλικού του ορυχείου Τ1. Από τα σωζόμενα οστά και κέρατα, αναγνωρίστηκαν τυπικά είδη ζώων της παλαιολιθικής πανίδας. Η παρουσία μεγάλων ζώων προϋποθέτει μια εποχή που η Θάσος ήταν ακόμη ενωμένη με την απέναντι ακτή, η οποία προσδιορίζεται οπωσδήποτε πριν από το 5.000 π.Χ. Αποφασιστικό στοιχείο για τη χρονολόγηση στάθηκε η αναγνώριση ενός κέρατος αντιλόπης, του είδους Saiga Tatarica, ζώου στέπας, το οποίο εξαφανίστηκε από τη νότια Ευρώπη και τη Βαλκανική με το τέλος της Πλειστοκαίνου. Επειδή αποκλείεται η περίπτωση να έχει χρησιμοποιηθεί στην εξόρυξη ένα κέρατο αρκετών χιλιετιών, εφ’ όσον τα κέρατα χάνουν την ανθεκτικότητά τους μετά την πάροδο μικρού χρόνου από το θάνατο του ζώου, είναι σαφές ότι το κέρατο αυτό αποτελεί ασφαλές χρονολογικό όριο (terminus ante quem) για τη χρονολόγηση του ορυχείου Τ1 πριν από το τέλος της Πλειστοκαίνοu, δηλ. πριν από το 10.000 π.Χ. Το χρονολογικό αυτό όριο του ορυχείου Τ1 επεκτάθηκε προς τα πάνω όταν η εντόπιση κολλαγόνου σε δείγμα οστέινου εργαλείου επέτρεψε τη χρονολόγηση με την μέθοδο του άνθρακα C14, η οποία επιβεβαίωσε την χρονολόγηση του ορυχείου Τ1 στη Νεώτερη Παλαιολιθική εποχή (20.300 Be) κατατάσσοντάς το ανάμεσα στα πρωιμότερα ορυχεία της Ευρώπης./


  • Έχουμε το δόντι καρχαρία στην Καστοριά… 18η – 13η χιλιετία π.Χ/ 


Στο απολιθωμένο δάσος του Νοστίμου του νομού Καστοριάς, βρέθηκε μαζί με προϊστορικά ευρήματα (νεολιθικά εργαλεία από πυριτόλιθο), δόντι καρχαρία ηλικίας 20.000 – 15.000 ετών. Το εύρημα οδηγεί τους αρχαιολόγους στο συμπέρασμα της ύπαρξης προϊστορικού οικισμού./


  • Έχουμε ένα Σήμα Ελληνικής Γραμμικής Γραφής Β! σε βραχογραφία στο Lascaux – της ΝΔ Γαλλίας ….15η – 9η χιλιετία π.Χ/


Στο σπήλαιο αυτό της Lascaux της Γαλλίας (ηλικίας 13.000 ετών) το οποίο το αποκάλεσαν «Παρεκλήσιο Σιστίνα της προϊστορίας»…. βρίσκεται ένα σημαντικό και ωραίο σύνολο προϊστορικής τέχνης καλά διατηρημένο. /

Επίσης στο σπήλαιο El Pendo, γνωστό από το 1878, μια ομάδα ισπανών αρχαιολόγων ξεκίνησε από το 1994 νέες ανασκαφές, κυρίως στο λεγόμενο «Ιερό της Εποχής του Χαλκού»: μια περιοχή του σπηλαίου όπου εντοπίστηκαν τελετουργικές ταφές και αποθέσεις αναθημάτων. Την τελευταία μέρα των ερευνών, κατά τον καθαρισμό του βραχώδους τοιχώματος του σπηλαίου, ήλθαν στο φως ίχνη ζωγραφικής με ερυθρό χρώμα. Διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για σημαντική βραχογραφία που εκτείνεται σε ζώνη μήκους 7 μ. και ύψους 2-3,5 μ., σε απόσταση 80 μ. από το στόμιο του σπηλαίου. Περιλαμβάνει συνολικά 16 ζώα σε σειρά, κυρίως θηλυκά ελάφια, και σύμφωνα με τις πρώτες παρατηρήσεις χρονολογείται μεταξύ του 20.000 και 18.000 π.Χ., δηλαδή στην ανώτερη παλαιολιθική περίοδο. Στο σπήλαιο Altamira της Ισπανίας (ηλικία 13.000 ετών) έχουμε έγχρωμες βραχογραφίες που παριστάνουν βίσωνες και έχουν φιλοτεχνηθεί με βάση το κόκκινο χρώμα και μαλακές υποσκιάσεις. Τα σχέδιά ρεαλιστικά, διατηρούνται σε θαυμάσια κατάσταση και ήταν η απαρχή της μελέτης των παλαιογραφικών σπηλαιογραφιών./


  • Έχουμε στον Θόλο ανθρώπινου κρανίου στη Θεόπετρα Μετεώρων…14.500 π.Χ./


Μέσα στο πλήθος των ευρημάτων, βρέθηκε τμήμα από κρανίο ενήλικου άνδρα του τύπου «Homo sapiens sapiens», με πρώιμα όμως χαρακτηριστικά. Χρονολογείται στην Ανώτερη Παλαιολιθική (14.500 π.Χ. περίπου)/


  • Στη Παλαιολιθική βραχοσκεπή Μπολα στην Ήπειρος…12η – 8η χιλιετία π.Χ/



  • Έχουμε μία αδιευκρίνιστη χρονολογία για τα Παλαιολιθικά ευρήματα του Σπηλαίου «Ζαμη» – Κακιά Σκάλα./



  • Ακόμη μια Βραχογραφία ενός αλόγου στη Γαλλία…10η χιλιετία π.Χ./


Στην περιοχή Λα Μαρς λοιπόν της Γαλλίας, βρέθηκε πέτρινη πλάκα με αναπαράσταση κεφαλής αλόγου φέρουσα χαλινάρι, ηλικίας 12.000 ετών… που σημαίνει ένδειξη χρήσεως χαλιναριού την εποχή εκείνη./


  • Στα Παλαιότερα ανθρωπολογικά ευρήματα της Κύπρου στον Αετόκρεμμο Ακρωτηρίου – Ν. Κύπρος… 10η χιλιετία π.Χ./



  • Το Κρανίο γυναίκας ηλικίας 65 – 70 χρόνων στις Σποράδες…9η χιλιετία π.Χ./



  • Η Αρχαιότερη αλιεία στην Μεσόγειο στο Σπήλαιο του Κύκλωπα στη Γιούρα Σποράδων ….8.500 – 6.700 π.Χ./


Η Ανασκαφή του εφόρου των αρχαιοτήτων κου. Αδαμάντιου Σάμψων μας έδειξε ότι στην περιοχή αυτή υπήρξε κατοίκηση από τη μεσολιθική εποχή που χρονολογείται από την 9η χιλιετία, συγκεκριμένα από 8.500 – 6.700 π.Χ. Η χρονολόγηση των ευρημάτων έγινε (με την μέθοδο της στρωματογραφίας) και μας έδειξε ότι υπήρξε μια συνεχή κατοίκηση 5.000 ετών, από το 9.000 έως το 4.000 π.Χ./ Οπότε από την Μεσολιθική ήδη περίοδο στο Αιγαίο Πέλαγος και την ευρύτερη περιοχή κατοικούν άνθρωποι, που ασχολούνται μάλιστα ιδιαίτερα με την θάλασσα. Είναι μία φάση, κατά την οποία ο άνθρωπος εκτός από κυνηγός είναι και ψαράς. Έχουν βρεθεί τεράστιοι όγκοι ψαριών μέσα στο σπήλαιο και περίπου 60 αγκίστρια, ευρήματα σπάνια. Ήδη, δηλαδή από την 9η χιλιετία, ο άνθρωπος είναι ένας επαγγελματίας ψαράς και βασίζει την διατροφή του κατά ένα μεγάλο μέρος στην θάλασσα. Ανάλογα τέτοια ευρήματα δεν υπάρχουν πουθενά μέχρι σήμερα στην Μεσόγειο. Στον χώρο γύρω από το σπήλαιο του Κύκλωπα έχουν βρεθεί ευρήματα από την Μέση Παλαιολιθική (100.000 με 40.000 π.Χ.), ενώ το σπήλαιοκατοικήθηκε από την Μεσολιθική και μετά./


  • Στον Μεσολιθικό οικισμό Μαρουλά στην Κύθνο…8.200 – 7.800 π.Χ. /



  • Την Αιχμή βέλους στη Βοιβηίς Θεσσαλίας ….8η χιλιετία π.Χ./


Μεταξύ των μεσολιθικών ευρημάτων που βρέθηκαν εκεί στη Βοίβη της Θεσσαλίας, συμπεριλαμβάνεται και η αιχμή βέλους από πυριτόλιθο, που φυλάσσεται στο μουσείο Βόλου. Η αιχμή έχει μίσχο και η διαμόρφωσή της έγινε ύστερα από επεξεργασία των πλευρών μικρής λεπίδας πυριτόλιθου. Χρονολογείται στην όγδοη χιλιετία περίπου π.Χ./


  • Η Εξημέρωση χοίρων στη Γιούρα της Αλοννήσου – Σποράδες…8.000 π.Χ./


Ταυτόχρονα με τα προαναφερόμενα ευρήματα των ανασκαφών του κ. Αδαμάντιου Σάμψων στα Γιούρα, υπάρχουν ενδείξεις εξημέρωσης ζώων (χοίρων) λίγο μετά το 8.000 π.Χ./


  • Η Αρχαιότερη ναυσιπλοία στον κόσμο στο Φράγχθι Αργολίδας… 8.000 π.Χ/


Διεθνής επιστημονική ομάδα, με αρχηγό τον «Thomas Jacobsen» καθηγητή αρχαιολογίας, μετά από ανασκαφές που ξεκίνησαν το έτος 1967, ανακάλυψε στο Φράγχθι της Αργολίδος εκτός από ταφή ηλικίας 12.000 ετών, υπολείμματα προϊστορικής αλιείας και κομμάτια από οψιδιανό (ή οψιανό). Ο οψιανός είναι σκληρό υαλώδες ηφαιστειακό υλικό με μικρή περιεκτικότητα σε νερό (το χρώμα του δεν αποτελεί μέρος του ορισμού του). Η υψηλή ποιότητα του οψιανού της Μήλου (σε σχέση με τον οψιανό άλλων περιοχών του Αιγαίου όπως της Λέσβου ή της Καππαδοκίας) οφείλεται στην αφυέλωσή του λόγω της παλαιότητός του στο μέσο Μειόκαινο (περί τα 10 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα)· ο οψιανός εξαλλοιώνεται σε λεπτοκρυσταλλικό ρυολίτη, σε πισσόλιθο (pitchstone) ή σε περλίτη. Το συγκεκριμένο είδος οψιδιανού δεν είναι ντόπιο προϊόν, αλλά βρίσκεται μόνο στην περιοχή της Φυλακωπής της Μήλου. Η ανακάλυψη αυτή έγινε σε στρώμα του 8.000 π.Χ., γεγονός που αποδεικνύει την ύπαρξη εμπορικών ανταλλαγών τουλάχιστον 10.000 χρόνια πριν από σήμερα. (Οψιδιανός της ίδιας χρονολογίας έχει βρεθεί στην Χαλκιδική και στην Χοιροκοιτία της Κύπρου)./ Η Αποθήκευση σπόρων και φυτών στο Φράγχθι Αργολίδας … 8.000 π.Χ./

Ανασκαφικές δραστηριότητες στο Φράχθι έφεραν στο φως τεράστια συγκέντρωση σπόρων φυτών που χρονολογείται λίγο μετά το 8.000 π.Χ.Δεν αποκλείεται την εποχή εκείνη να πραγματοποιήθηκε η απαρχή της πρώιμης «νεολιθικοποίησης» του ελληνικού χώρου./

Για όσους περιμένουν… θα υπάρξει και ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ…


ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)


Δείτε Το πιάτο της ημέρας [1/3]: (Έλληνες….!) ΕΔΩ...
Δείτε Το επιδόρπιο της ημέρας είναι Ελληνικό κερασάκι!!! [3/3] ΕΔΩ...

Στην ενότητα μας "Αποκαλύψεις”μπορείτε να διαβάσετε για αυτές!!!


* Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε ένα like και κοινοποιήστε το στους φίλους σας!