ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ… ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΑ ΔΙΔΑΞΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ 32ο                                               H ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ… ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΑ ΔΙΔΑΞΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ 32ο

..

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ… ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΑ ΔΙΔΑΞΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ 32ο

Γράφει ο ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Ας πάρουμε μία μία από τις πιο παρακάτω αξίες και να τις δούμε λίγο καλύτερα: ΛΟΓΙΚΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΑΡΕΤΗ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΙΣΟΤΗΣ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ….


ΛΟΓΙΚΗ: Η Λογική ως λέξη έχει δύο έννοιες. Είναι γενικά η μελέτη των όποιων τρόπων του συλλογισμού μας… δηλαδή εκείνων των συλλογισμών που ισχύουν… αλλά και των εσφαλμένων συλλογισμών… όπως ακριβώς και η χρήση των έγκυρων συλλογισμών. Η Λογική χρησιμοποιείται στις περισσότερες πνευματικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης, αλλά στην πρώτη έννοια κατά κύριο λόγο μελετήθηκε στους κλάδους της Φιλοσοφίας, των Μαθηματικών, της Σημασιολογίας και της Πληροφορικής. Εξετάζει γενικές μορφές… οι οποίες μπορούν να μετρηθούν με επιχειρήματα. Στα Μαθηματικά… είναι η μελέτη των έγκυρων συμπερασμάτων μέσα σε μια τυπική γλώσσα. Επίσης η Λογική μελετήθηκε και στη θεωρία επιχειρηματολογίας.


Το τι έχουμε μέσα στο μυαλό μας… είτε ως ιδέες… είτε ως σκέψεις… αυτές φτάνουν μέχρι τη συνείδηση μας… χάρη σε όλα αυτά που έχουμε μάθει, δει και ακούσει. Έτσι αφού έχουμε μυαλό… (εάν έχουμε…!) σκεφτόμαστε…. λογικά. Ταχτοποιούμε τις όποιες εμπειρίες έχουμε μέσα μας και τα όσα αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας… μ’ ένα λογικό τρόπο και τα τοποθετούμε σε διάφορες κατηγορίες και είδη. Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο, γεννιούνται μέσα στο μυαλό μας… διάφορες έννοιες όπως π.χ. το «ζώο». η «πέτρα», το «φυτό», ο «άνθρωπος» κλπ κλπ.

Η Λογική ενώ είναι σημαντική…. το ίδιο μας το μυαλό είναι εντελώς κενό… «αδειανό»… ώσπου τελικά αρχίζουμε να το τροφοδοτούμε με διάφορες εμπειρίες. Άρα ο ίδιος άνθρωπος δεν έχει «ιδέες»… από γεννησιμιού του. H Λογική είναι ένας μέρος της ύπαρξής μας… ένα σημαντικό εργαλείο… για να ανακαλύψουμε τη Φιλοσοφία. Η Λογική είναι αυτή που θα μας βοηθήσει… ώστε να επισημάνουμε τα ποια θέματα πρέπει να ανακαλύψουμε και να τα αναζητήσουμε… ώστε να βρούμε την απόδειξη… αλλά και τι είδους απόδειξη θέλουμε…. αρκεί όμως να συλλογιστούμε…. δηλαδή να κάνουμε μία αλληλουχία διάφορων σκέψεων που να μπαίνει σε κάποια λειτουργία… όταν ακριβώς μας τεθεί ένα ζήτημα. Έτσι με το συγκεκριμένο ζήτημα… θα ακολουθήσουμε κάποια συγκεκριμένη σκέψη… η οποία θα είναι συνέπεια της αλήθειας του ζητήματος που μας απασχολεί και που ψάχνουμε…. κι αυτό το συνεχίζουμε χωρίς να χρειάζονται πρόσθετα μέτρα ή κάποια εξωτερικά στοιχεία. Αυτός λοιπόν είναι ο λεγόμενος… λογικός συλλογισμός. Για παράδειγμα… ας πάρουμε τη φράση: «Διά της εις άτοπον απαγωγής»… όπου αυτή τη συγκεκριμένη φράση… την έχουμε χρησιμοποιήσει για την επίλυση κάποιων προβλημάτων της γεωμετρίας και μας λέει ότι… μια πρόταση αποδεικνύεται αληθής… εφόσον θεωρώντας την αρχικά λανθασμένη προκύπτει συλλογιστικά κάτι ψευδές.

Ένα είδος συλλογισμού… είναι και η «επαγωγή»…. για παράδειγμα… να θες καταλήξεις στο συμπέρασμα ότι οι οχιές, τα φίδια, είναι δηλητηριώδεις… και δεν είναι ανάγκη, ούτε είναι δυνατόν, να το διαπιστώσεις κάτι τέτοιο… με όλες τις οχιές. Έτσι εξετάζεις έναν αριθμό από τα φίδια και καταλήγεις τελικά… ότι το ίδιο συμβαίνει και με τις υπόλοιπες οχιές. Δηλαδή… η επαγωγή μας οδηγεί από τη μερική γνώση… στην καθολική. Όταν λοιπόν ο Ν+ους του ανθρώπου αντιληφθεί την αλήθεια για ορισμένο αριθμό περιπτώσεων… μπορεί εύκολα να συλλάβει τη δυνατότητα της ισχύος της αλήθειας αυτής… σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις.

H κάθε «απόδειξη» είναι και ένας επιστημονικός συλλογισμός και το αποτέλεσμα αυτού του συλλογισμού είναι πάντα αληθινό… ενώ το αποτέλεσμα κάποιων συλλογισμών, όπως ανέφερα πιο πάνω… μπορεί να είναι ορισμένες φορές και λανθασμένο. Φυσικά είναι αδύνατο πάντα να υπάρχουν άμεσες αποδείξεις… για όλα τα πράγματα… διότι κάτι τέτοιο θα τραβούσε επ’ άπειρον… και τελικά δεν θα αποδεικνυόταν τίποτα…. επειδή ότι καινούργιο θα προέκυπτε… θα έπρεπε κιόλας κι αυτό να αποδειχτεί. Ξέρουμε ακόμη ότι τα «αξιώματα» που υπάρχουν στις διάφορες επιστήμες και θεωρούνται δεδομένα, μπορούν να εφαρμοστούν μόνον στην πράξη.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και το αξίωμα του Ευκλείδη (Ευ-κλειδί-ς): «Αν από ίσα αφαιρεθούν ίσα, η ισότητα δεν μεταβάλλεται.» Επίσης είναι αδύνατον από δύο αντιφατικές προτάσεις για το ίδιο πράγμα… να είναι συγχρόνως αληθινές και οι δύο…. διότι είναι αδύνατον την ίδια στιγμή και να βεβαιώνουμε και να αρνούμαστε κάτι (…έχουμε αντίφαση) και συγχρόνως να λέμε την αλήθεια. Αναγκαστικά… θέλοντας και μη… μόνο το ένα σκέλος της αντίφασης θα είναι αληθινό.

Ας πάρουμε τις παρακάτω λέξεις: αίσθημα, αλήθεια, λόγος, λογική… για να ξεδιαλύνουμε το κουβάρι. Η Λογική υπάρχει και λειτουργεί… επειδή ακριβώς υπάρχει και λειτουργεί πρώτα η Αλήθεια… η συσχέτιση δηλαδή των πραγμάτων με ένα συγκεκριμένο και σταθερό όνομα ή εάν θέλετε με μια γενικότερη συγκεκριμένη και σταθερή (αληθινή) λεκτική περιγραφή. Έτσι δημιουργείται ένα τεράστιο λεκτικό υλικό, με συγκεκριμένο και σταθερό τρόπο, απέναντι στην αισθητήρια πραγματικότητα. Η Λογική κατόπιν… μπορεί να πλοηγήσει τη σκέψη μας μες στον συγκεκριμένο και σταθερό αληθινό υλικό με συγκεκριμένο και σταθερό τρόπο κι αυτή, ακολουθώντας ακριβώς τους νόμους της Λογικής. Ότι δηλαδή το Α… είναι Α, το Β… είναι το Β… και ούτω καθ’ εξής. Όμως προσέξτε η Αλήθεια… είναι η πρώτη και εντελώς η απαραίτητη εκείνη προϋπόθεση, για να λειτουργήσει η Λογική. Αλήθεια είναι… η αληθής λεκτική απόδοση των πραγμάτων.

Η Λογική στηρίζεται στη σταθερή και πιστή σχέση του λόγου… με τα αισθητήρια δεδομένα, τα οποία είναι αναγκαστικά σωστά με την πραγματικότητα, αφού τα αισθητήρια όργανα εισπράττουν σταθερά και συγκεκριμένα πραγματικά αισθήματα πάντα, επειδή έχουν σωστή και δεδομένη σχέση με την ενέργεια του περιβάλλοντος χώρου. π.χ. η μυρωδιά ενός κρεμμυδιού είναι μια συγκεκριμένη χημική ενέργεια στους οσφρητικούς μας αισθητήρες… η γεύση της μπανάνας είναι μια συγκεκριμένη χημική ενέργεια στους γευστικούς μας κάλυκες… το πράσινο χρώμα έχει μια συγκεκριμένη συχνότητα στο φάσμα του φωτός, που διεγείρει με συγκεκριμένο τρόπο τα οπτικά μας αισθητήρια που είναι τα μάτια. Το αίσθημα… είναι μια συγκεκριμένη, πιστή και υποχρεωτική εμπειρία για τα αισθητήρια μας όργανα… για την αντίληψη και τη συνείδηση μας. Τα αισθήματα αυτά αποτελούν το πραγματικό αισθητήριο υλικό, τα πραγματικά οικοδομήσιμα «τούβλα», με τα οποία η συνείδηση αντιλαμβάνεται και δομεί την πραγματικότητα… με πιστό και αδιάβλητο τρόπο. Αυτήν λοιπόν την αισθητήρια πραγματικότητα…. μετατρέπει ο Ν+ους μας σε πιστή και αληθή λεκτική αναλογία, με τον αληθή λόγο και την δομεί ως Λογική πραγματικότητα για μας.

Άρα: Γνώση = Λογική. Αυτό μας δίδαξαν οι Πρόγονοί μας. Η Γνώση δε γεννά μια πιθανότητα, όμως η Λογική αντίθετα γεννά πιθανότητες να καταλήξεις σ’ ένα λογικό συμπέρασμα… μέσα από ένα σύνολο Λογικών Σκέψεων… όπου η μία τελικά θα είναι και η σωστή. Σε προσωπικό επίπεδο σκέψεων… πάντα (ατομικά). Άρα… η πιθανότητα λειτουργεί… σαν φθίνουσα της λογικής και 0 ως προς την γνώση. Δηλαδή… η πιθανότητα είναι 1… αν θα συμβεί το ενδεχόμενο και 0… αν δεν θα συμβεί, ενώ αν είτε θα συμβεί είτε όχι, τότε η πιθανότητα ισούται με ενδιάμεσες τιμές. Δηλαδή… αν ένα πείραμα τύχης… επαναληφθεί άπειρες φορές… τότε η πιθανότητα ισούται με τη σχετική συχνότητα του συγκεκριμένου ενδεχομένου.

Συμπέρασμα: Η Λογική μας λέει…. ότι οφείλουμε και έχουμε ως κληρονομικό χρέος… να διαφυλάξουμε, ως κόρη οφθαλμού την Ελληνική μας Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.

ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Αν θέλετε να δείτε όλα τα μαθήματα, μπορείτε να δείτε την λίστα με τα 74 μαθήματα κάνοντας κλικ ΕΔΩ...

Στην ενότητα μας "Αρχαία Ελληνική Γλώσσα " μάθετε ό,τι αφορά την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα μας!!


* Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε ένα like και κοινοποιήστε το στους φίλους σας!

Περιμένουμε τα σχολια σας!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου