Ιστορίες για αρκούδες... κι όμως αληθινές... 3/3                                               H ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ: Ιστορίες για αρκούδες... κι όμως αληθινές... 3/3

..

Ιστορίες για αρκούδες... κι όμως αληθινές... 3/3

Γράφει ο ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Δείτε το 2ο Μέρος ΕΔΩ... (….καλό είναι να διαβαστούν και δύο προηγούμενες ιστορίες για να βγάλετε νόημα….)

... Λίγο πριν την ανάβαση στο ιερό βουνό το πρωί εμφανίστηκαν και δύο άλλα άτομα. Οπότε ήμασταν τρεις άντρες και μία γυναίκα. Η γυναίκα αφού συστήθηκε κάτι μου θύμισε το επίθετό της και με πρόλαβε ο φίλος μου και μου λέγει είναι συγγενής του Δημήτρη Λιαντίνη.


Χωρίς να το καταλάβω ανεβαίναμε στον Ταύγετο με ένα τζιπ και αφού σταματήσαμε κάπου ξεκίνησε η πεζοπορία - ανάβασή μας κι εγώ ήμουν και πάλι περδίκι αφού στα ριζά του βουνού ξαναπήρα ενέργεια και την ένιωθα σε όλο μου το σώμα. Σαν νεανίσκος 20 χρονών το μόνο που με βάραινε ήταν το βαρύ σακίδιο που είχα όπως κι οι άλλοι. Ξεκινήσαμε τέτοια ώρα ώστε ο Ήλιος να μην μας βλέπει κατάματα και στο δρόμο έγινε και η γνωριμία με τα άλλα παιδιά αφού σιγά δεθήκαμε και γίναμε μία καλή κι ευχάριστη παρέα πειράζοντας ο ένας τον άλλον. Σε κάποια στιγμή βρισκόμουν με την συγγενή του Δ. Λιαντίνη (τον οποίο Λιαντίνη δεν τον γνώρισα ποτέ από κοντά δια ζώσης μόνο είχα την τύχη να διαβάσω τα βιβλία του και τα κατανοούσα πλήρως ακόμη και για τα απόκρυφα σημεία που έγραφε). Εκείνη σε ερώτηση που της έκαμα, αφού μου είπε ότι τον βλέπει ακόμη !!!δεν μου εξήγησε το πως, αφού ήταν πλέον (νεκρός) την ρωτάω μπορώ να τον δω κι εγώ; άμα τον φωνάξω μου έγνεψε με το κεφάλι της και μετά μου είπε ναι. Δεν έδωσα και πολύ σημασία αλλά το κράτησα στο μυαλό μου.


Στην πορεία ανάβασης σκέφτηκα κάτι αρνητικό μέσα στο μυαλό μου κι αμέσως σκόνταψα και κατάλαβα εκείνη τη στιγμή ότι σκεφτόμαστε υλοποιείται και το κοινοποίησα και στα υπόλοιπα παιδιά ώστε να προσέχουν το τι σκέφτονται διότι θα γίνεται άμεσα. Μόλις περάσαμε την ΠΥΛΗ πέρασμα πριν την κορυφή αντικρίσαμε τον Ήλιο και την Πυραμίδα του Ταυγέτου η οποία πρόβαλε μπροστά μας εκεί έφτασα τελευταίος και μόλις πριν περάσω την ΠΥΛΗ μου βγήκε η Ψυχή είχα κολλήσει και πέρασαν 5-6 λεπτά ώσπου να την περάσω αφού άντλησα πολύ δύναμη μέσα μου διότι ξαφνικά δεν μπορούσα να κάμω ούτε ένα βήμα είχα ναρκωθεί παρότι ήθελα μόνο 5 μέτρα να κάμω μπροστά μου. Αυτήν ήταν και η πρώτη δοκιμασία. Αφού ξεκουραστήκαμε λίγο χρονικό διάστημα και βλέπαμε την ΠΥΡΑΜΙΔΑ πήρα τηλέφωνο την γυναίκα μου κι έναν φίλο και του λέγω ποιο είναι το πρώτο μέρος στον πλανήτη Γη μα φυσικά ο Όλυμπος μου απαντά γράψε λάθος του λέω έτσι νόμιζα κι εγώ του αλλά είναι ο Ταύγετος εκείνος απόρησε !

Ο Ήλιος κρύφτηκε πίσω από τα βουνά και ποιος δεν φοβήθηκε τον αέρα που ξεσηκώθηκε ξαφνικά από εκείνη τη στιγμή. Ήταν μία παραζάλη αφού ως ορειβάτης χρόνια τώρα και ανεβαίνοντας σε βουνά και βουνά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αυτό δεν το είχα ματαζήσει. Μας έπαιρνε ο αέρας και μας έριχνε κάτω με τα σακίδιά μας σταματούσε ξαφνικά και επανερχόταν και μας σάρωνε κι άρχισε η μεγάλη δοκιμασία ! Σκύβαμε γονατιστά και προσπαθούσαμε να είμαστε ενωμένοι γιατί από την μία μεριά ήταν γκρεμός κι από την άλλη βράχια και σε κάποια στιγμή χαθήκαμε κιόλας και πήραμε λάθος δρόμο και καλά που το κατάλαβα και αλλάξαμε πορεία και φυσικά είχε ήδη βραδιάσει ! Συνέχεια σταματούσαμε λουφάζαμε ανάμεσα στα βράχια και κανένας δεν μιλούσε διότι αυτό που μας γινόταν ήταν μία ψυχική δοκιμασία τέτοιας μορφής που θέλαμε να επιστρέψουμε πίσω πολλές φορές το λέγαμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε αλλά από την άλλη μεριά φτάναμε στην πηγή κι έπρεπε να το παλέψουμε μέχρι τέλους. Είδαμε μία μεγάλη τρύπα και σταματήσαμε κι αφού πιαστήκαμε από ένα σιδερένιο κοντάρι-λοστό που πρόβαλλε εκεί κοντά ρίξαμε μέσα μία πέτρα μέσα η οποία κατρακυλούσε συνέχεια και ο θόρυβος συνεχιζόταν για πολύ ώρα οπότε σχολιάζαμε ότι ήταν πολύ βαθιά. Ξεκινήσαμε και σε κάποια στιγμή Και στο απέναντι βουνό που το αντίκριζα κι αυτό για πρώτη φορά επικαλέστηκα το όνομα του Δ. Λιαντίνη και ξεπρόβαλε η φωτεινή οντότητα του κι άρχισε να αναβοσβήνει συνέχεια και να μας δείχνει την πορεία προς τα επάνω προχωρώντας κι αυτή παράλληλα με εμάς. Στην αρχή δεν μίλησα στους άλλους και την παρακολουθούσα σαν να ήταν κάτι το φυσικό αλλά σε κάποια στιγμή το ανακοίνωσα και στους άλλους αλλά εκείνοι δεν τον έβλεπαν και τότε κατάλαβα ότι αυτό έχει να κάμει μόνο με εμένα δηλαδή αναβόσβησε επάνω από 50-60 φορές ! Όταν ρώτησα τον φίλο πως λένε το απέναντι βουνό μου λέγει Αθάνατες Πύλες και κουφάθηκα διότι θυμήθηκα όταν ήμουνα γύρω στα 22 χρονών ότι είχα γράψει κάπου στο σημειωματάριο μου ΑΙ ΑΘΑΝΑΤΑΟΙ ΠΥΛΑΙ και κάτι άλλο μαζί και τρελάθηκα εάν είναι δυνατόν είπα μέσα μου !!!

Η όλη διαδικασία μας έκανε πολλές ώρες για να φτάσουμε στην κορυφή αλλά κορυφή δεν βλέπαμε ώσπου είχαμε λυγίσει όλοι ψυχικά και οι δυνάμεις είχαν εξαντληθεί πλέον μιας και θα γυρίζαμε πίσω αλλά κάτι όμως μας πείσμωνε μέσα μας δεν το αφήναμε και προχωρούσαμε σαν χελώνες αφού σταματούσαμε συνέχεια και συνέχεια Και σε κάποια στιγμή ο φίλος μου δεν το πιστεύω μου λέγει πρέπει να είμαστε πολύ κοντά κάτι μου θυμίζει αυτό το μέρος κοιτώντας ψηλά μέσα στο σκοτάδι μιας κι αυτός είχε ξανά ανεβεί και το γνώριζε το βουνό. Μόλις φτάσαμε επάνω πανηγυρίζαμε και αγκαλιαζόμασταν σαν μικρά παιδιά και προσπαθούσαμε να κρυφτούμε από τον αέρα. Φυσικά βγάλαμε φωτογραφίες και νιώθαμε μία έκτσταση. Αφού ξεκουραστήκαμε άδραξα την ευκαιρία και απομόνωσα τη συγγενή του Λιαντίνη κι προσπαθούσαν να μάθω περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν από μέσα ! Αφού μιλήσαμε για 10 λεπτά σε ένα από τα κουβούκλια που είχαν κάμει κάποιοι επάνω στην κορυφή με τοποθετημένες πέτρες η μία επάνω στην άλλη Και σε ένα από τα κουβούκλια αυτά Τελικά θα έμεινα κι εγώ όλο το βράδυ ως το πρωί μόνος μου αφού οι τρεις άλλοι αποφάσισαν να κοιμηθούνε έξω στα σλιπι μπαγκ βλέποντας τα αστέρια. Πριν κοιμηθούμε ζήτησα να κάνουμε κάτι και τους είπα να ενώσουμε και οι 4 τα χέρια μας αλλά δεν υπήρχε σύνδεση ανάμεσά μας και το κορίτσι της παρέας με προέτρεψε και μου είπε επιβλητικά άστο για άυριο το πρωί με το πρώτο φως της ημέρας κι υπάκουσα σαν σκυλάκι διότι κατάλαβα ότι δεν ήταν η ώρα ! Έτσι αφού μπήκα μέσα προσπάθησα να τακτοποιηθώ αλλά ο αγέρας περνούσε και ανάμεσα από τις χαραμάδες και το κρύο έτσουζε συνεχώς όλο μου το είναι και ο θόρυβος του αέρα αφού λυσομανούσε αδιάκοπα και δεν σε άφηνε να κοιμηθείς αλλά τι να κοιμηθείς ήταν για να κοιμηθείς εκεί επάνω ! Εκείνη την ώρα μου δόθηκε και το τι πρέπει να κάμω για την ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ Η ΥΨΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ Της ΕΠΙΓΕΙΑΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ. Περίμενα 6 συναπτά έτη !!!.... με πολύ υπομονή και καρτερικότητα αλλά έπρεπε να γίνει αυτό και από εδώ κάτω από τη Γαία φυσικά το τι έγινε δεν θα το αποκαλύψω ποτέ διότι είναι ΑΡΡΗΤΟ και δεν το είπα ποτέ σε κανέναν !

Μέχρι το πρωί τουρτούριζα από το κρύο και σκεφτόμουν ότι την προηγούμενη ήμουν στη χλύδα μέσα στα σατέν σεντόνια και τώρα είμαι μέσα στο σλιπιμπαγκ να κρυώνω και όλα τα ρούχα μου παρότι είχα και ισοθεριμικά επάνω μου έλεγα θα πάθω σίγουρα κάποια κρυοπαγήματα την άλλη μέρα αλλά τότε όμως κατάλαβα ότι αυτό που περάσαμε και οι τέσσερις έως το πρωί έχει σχέση με αυτό που θα επωμιστεί όλος ο πλανήτης Γη Δηλαδή τα δεινά που θα περάσει και το μήνυμα ήταν σαφές και ξεκάθαρο.

Το πρωί λοιπόν λες και με τσίμπησε η μύγα πετάχτηκα από το σλίπιμπαγκ και καθώς βγήκα παγωμένος είδα τον κρύσταλλο που είχα βάλει σε μία θέση αποβραδίς να βρίσκεται στην άλλη μεριά τοποθετημένος αλλά δεν απόρεσα διότι αυτό πλέον δεν με παρεξένευε αφού είχα ήδη βιώσει και ζήσει άλλες περίεργες καταστάσεις ! Ναι βγήκα έξω και οι άλλοι κοιμόντουσαν και οι τρεις στρωματσάδα ο ένας δίπλα στον άλλο κι αφού τους έβγαλα φωτογραφία πήγα και περίμενα την ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ λες και είχαμε ραντεβού κι άρχιζα να τον φωτογραφίζω η χαρά μου ήταν πλέον απερίγραπτη περίμενα τόσα χρόνια με πολύ υπομονή και γευόμουν κάτι που δεν το είχα ποτέ ονειρευτεί ότι θα γινόταν. Αφού τράβηξα και βίντεο ξύπνησα και τα άλλα παιδιά και με το φως του Ήλιου ότι κάναμε στη συνέχεια έπιασε τόπο κανονικά και ήταν μία μέθεξις. Στον κατήφορό έβγαλα τις Αθανατες Πύλες κι επέμεινα να πάμε στην τρύπα που έφυγε Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ κι αφού την βρήκαμε και ο καιρός είχε κοπάσει κι όλα ήταν ήσυχα έβγαλα από το σακίδιο μου ένα μικρό μπουκαλάκι που είχα με δικό μου τσίπουρο βγαλμένο από το αμπέλι μου και κάναμε μία σπονδή εις το όνομα του Δημήτρη Λιαντίνη. Αφού έμαθα κάποια πράγματα και από τον φίλο μου σχετικά με τον Δημήτρη αλλά και από το κορίτσι συγγενή του κατάλαβα τότε γιατί προτίμησε το σημείο τούτο και είπα κάτι σχετικά με αυτό στο φίλο μου. Ο γυρισμός ήταν χαρούμενος και ευχάριστος κι αφού φτάσαμε στα ριζά του Ταυγέτου να και πάλι ήρθε αυτή η ενέργεια μέσα μου κι άρχισα να τους πιάνω το κεφάλι έναν έναν και τους είπα κάτι !

Κατόπιν γυρίσαμε πίσω και το βράδυ πήγαμε να φάμε κάτι με το φίλο μου και θυμήθηκα ότι εκεί είχα πάει παλιά με την οικογένεια μου αναγνωρίζοντας το μέρος κι σε κάποια στιγμή μας έστειλε μήνυμα το κορίτσι στο κινητό ξέρετε τι μέρα ήταν αυτή τόσα χρόνια πέρασαν από τότε που έφυγε ο Λιαντίνης και μείναμε άφωνοι ! Φυσικά δεν φάγαμε κι αφήσαμε τα φαγητά μας σχεδόν με γεμάτα τα πιάτια μας αφού ήμασταν χορτασμένοι με εμπειρίες ζωής. Ο Φίλος μου μου έκανε και μία αναφορά για κάποιο πρόσωπο που γνώριζε και μία αναλαμπή μου ήρθε και του είπα πάρτον τηλέφωνο τώρα... θέλω να τον συναντήσω αυτόν τον άνθρωπο μα μου λέει εγώ προσπαθώ τόσο καιρό ..τόσους μήνες και δεν έρχεται να με συναντήσει καλά του λέγω πάρτον και θα έρθει να δεις όπως κι έγινε και ο φίλος μου έμεινε απορρημένος για μια ακόμη φορά παρότι του είχα εξηγήσει αρκετά πράγματα ! Σε λίγο μας συνάντησε τα είπαμε ! Ο Κύριος αυτός θα δοξαστεί και θα γίνει γνωστός σίγουρα μετά τον θάνατό του ! Έτσι αφού έγινε ότι έγινε με τον κύριο αυτό ο φίλος μου μονολόγησε όλα τα είδαμε κι εγώ του ανταπάντησα όχι όλα έχουμε ακόμη να δούμε κι άλλα. Αφού γύρισα και πάλι το βράδυ στο ξενοδοχείο απόλαυσα τη χλύδα μέσα στα σατέν σεντόνια και ένιωσα την αντίθεση μα ήμουν όμως και πολύ χαρούμενος και σκεφτόμουνα όλα αυτά που είχα διαδραματιστεί δεν περιγράφονταν και ο ύπνος ίσως να με πήρε για λίγο το πρωί. Την άλλη μέρα πήγαμε νότια για μπάνιο κι αφού κάναμε κάποιες εξορμήσεις ψάχνοντας τις Δάφνες του Απόλλωνος καταλήξαμε και πάλι πίσω και κοιμήθηκα και πρωί πρωί θα έφευγα.

Θα κάνω μία παρένθεση εδώ και θα γράψω ότι: σχετικά με την πρώτη εποίκηση των Ελλήνων επάνω στο πλανήτη Γαία και την εξάπλωσή τους σε όλη τη Γη θα γίνει αυτό πολύ γνωστό στο απώτερο μέλλον και θα υπάρχουν πληροφορίες σε 6 σημεία του Πλανήτη Γη όλα τα στοιχεία με αστρονομικούς χάρτες κλπ κλπ τα οποία η ανθρωπότητα θα μάθει όλη ΑΛΗΘΕΙΑ ! Δεν ξέρω το πότε δεν ξέρω τίποτε άλλο τίποτε παραπάνω !


Την άλλη μέρα αφού ευχαρίστησα το φίλο μου και αδελφό μου διότι χωρίς αυτόν δεν θα έκαμα τίποτε ήταν ο οδηγός μου ξεκίνησα προς βόρεια και κάτι μου έλεγε ότι πρέπει να ξαναπάω πίσω και πάλι στον Όλυμπο. Μόλις έφτασα στα ριζά του βουνού κάτι μου έλεγε να ανέβω πιο επάνω και πήγα ως την Ζηλνιά κατόπιν αυτού κάτι μου έλεγε να πάω λίγο πιο επάνω και πήγα ως το καταφύγιο του Σταυρού του Μπουντόλα αείμνηστου ορειβάτη που έμεινε θαμμένος στα χιόνια επάνω στα Ιμαλάια και από εκεί κάτι με τράβηξε ακόμη πιο επάνω κι έφτασα ως τα Πριόνια εκεί βρήκα έναν άνθρωπο ο οποίος ήταν ξυπόλητος και τον θυμήθηκα αφού στα Προμήθεια αυτός ήταν ακριβώς από πίσω μου και του είπα κάτι και με κοίταξε με απορία του λέγω προχώρα και κάνε αυτό που σου λέγω και το κουφό ήταν ότι πριν λίγες μέρες από τώρα που σας γράφω σε μία εξόρμηση που είχα πάει κάπου τον ξαναείδα και πάλι μπροστά μου χωρίς να του μιλήσω ανάμεσα σε κόσμο δεν ξέρω το τι γίνεται με αυτόν τέλος πάντων και στο δρόμο ξέχασα να σας γράψω αφού πήγαινα με αυτοκίνητο μου ζητούσα συνέχεια το τι θα γίνει με την Ελλάδα μας συνέχεια και συνέχεια με εμμονή και έλεγα να μου δοθεί αυτό με έναν οιωνό μιας και σε αυτό το βουνό έτσι μου δινόταν πάντα τα μελλούμενα ! Όπως κι έγινε διότι όταν πήγα να πιω νερό στην πηγή πάγωσα αφού είδα τη σκοτωμένη πεταλούδα πατικωμένη και μαύρη να σέρνεται από μία σαύρα δεν ένιωσα πιο χειρότερα στη ζωή μου δεν περιγράφεται αυτό που έζησα αυτό που έγινε σε ακτίνα μιας πιθαμής από τα μάτια μου κατόπιν αυτού κι αφού προσπαθούσα να συνέλθω διότι η πεταλούδα συμβολίζει την Ψυχή και συγκεκριμένα σε αυτόν τον οιωνό συμβόλιζε την ίδια την Ελλάδα μας και η σαύρα όλα τα ερπετοειδή με έπιασε σύγκρυο και παγομάρα αφού όμως προσπαθούσα να συνέλθω πέρασαν περίπου 15 λεπτά και πήγα σε ένα ποταμάκι και ήταν σαν γκρεμός και είδα και πάλι ξαφνικά τώρα μία πεταλούδα πλουμιστή φανταχτερή πολύχρωμη να πετάει σε απόσταση κάποιων μέτρων και να κάθεται επάνω σε ένα βράχο σε μακρινή απόσταση από εμένα και προς τα κάτω κοντά στο ποταμάκι και σε κάποια απόσταση είδα και πάλι μία σαύρα αλλά αυτή τη φορά την είχε εντοπίσει από μακριά την πεταλούδα και κάθε φορά έκανε μικρές κινήσεις και σταματούσε προχωρώντας απειλητικά προς την πεταλούδα. Μόλις λοιπόν ζύγωσε τρελάθηκα φοβήθηκα κι έκαμα με το δεξί μου χέρι μια ανεπαίσθητη κίνηση προς την πλευρά της πεταλούδας κι εκείνη πρόλαβε κι έφυγε και μετά έστρεψα και πάλι ένα εκατοστό την παλάμη μου και προς τη σαύρα και εξαφανίστηκε τρέχοντας όπου φύγει κι ανακουφίστηκα ! Ο οιωνός αυτός καθαυτός δεν θα είχε κάποια σημασία η ερμηνεία του διότι ότι βιώνω έως σήμερα έχει να κάμει ακριβώς με αυτόν τον οιωνό και όσα έχω περάσει έως τώρα δείχνουν όλα τα δεινά που περνάει η χώρα μας !

Μην ξεχνάτε για όσους γνωρίζουν ότι σε λίγες μέρες σχεδόν έχει περάσει ένας χρόνος που έπαθα το έμφραγμα με τρεις επεμβάσεις κι έζησα διάφορα περίεργα πράγματα Και η δική σας παρουσία όταν σας χρειάστηκα δηλώσατε παρόν διότι όλα αυτά τα χρόνια κακουχίες πέρασα διάφορες κακουχίες ! Προσπαθώντας λοιπόν να αξιολογήσω και να ερμηνεύσω πιθανολογώντας πιο σωστά τον οιωνό και εάν έχω υπολογίσει σωστά κάτι καλό θα γίνει το έτος 2017 για τη χώρα μας δεν ξέρω ακριβώς πότε αλλά δεν έχω και κάποιο άλλο σημάδι που να μπορώ να το επιβεβαιώσω αλλά εάν κάτι αντιληφθώ να ξέρετε ότι θα το ανακοινώσω αμέσως γιατί αυτό αφορά όλους τους Έλληνες και όλη την Ελλάδα.

Η χώρα μας βάλλεται εδώ και χρόνια και είμαστε σε κατοχή είμαστε μέσα στην αβεβαιότητα και την ανασφάλεια αλλά εγώ πλέον τώρα αρχίζω να νιώθω καλά και είμαι και ΠΑΛΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΩ ΚΑΘΕ ΕΧΘΡΟ ΚΑΙ ΥΠΟΧΘΟΝΙΟ ΠΛΑΣΜΑ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΟΛΥΜΠΙΟΝ ΦΩΣ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Αυτή την στιγμή επίγεια υπάρχουν πολλοί ΕΛΛΗΝΕΣ που ούτε τους βάζετε στο μυαλό σας που μπορεί να είναι δίπλα σας και την κατάλληλη στιγμή θα ενεργήσουν για το καλό όχι μόνον της μάνας Ελλάδας αλλά και για ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι πολλά που γίνονται και τα παρακολουθούμε όλα αφού είμαστε πάντα σε επαγρύπνηση ! Η θετική σκέψη μας θα επιφέρει ΑΛΛΑΓΕΣ διότι εμείς το επιθυμούμε !
ΕΙ-ΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΙ .

Οι ιστορίες για αρκούδες τελείωσαν αλλά φαντάσου να είναι αληθινές πόσο μάλιστα να τις βιώνεις κιόλας !

Εμείς φτιάχνουμε τη ζωή μας ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΚΑΛΟ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΝΟΗΤΙΚΗ ΣΑΣ ΟΘΟΝΗ.

(Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο και σε όλους αυτούς που δεν τα κατάφεραν να επιβιώσουν και δεν άντεξαν τις κακουχίες της ζωής και αυτοκτόνησαν, τους τόσους Έλληνες που δεν μιλάνε τα φυσικά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για αυτούς τους Έλληνες κι εμείς θα πρέπει να τους τιμήσουμε ανεξάρτητα εάν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τις αυτοκτονίες διότι είμαστε ακόμη ζωντανοί και θα παλέψουμε έως το τέλος με νύχια και με δόντια για να δικαιώσουμε την Πατρίδα μας.)

ΕΡΡΩΣΘΕ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΙΤΕ
ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Δείτε το 1ο Μέρος ΕΔΩ...
Δείτε το 2ο Μέρος ΕΔΩ...

Στην ενότητα μας "Αποκαλύψεις”μπορείτε να διαβάσετε για αυτές!!!


* Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε ένα like και κοινοποιήστε το στους φίλους σας!

Περιμένουμε τα σχολια σας!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου