Η… μεγάλη συνεργασία                                               H ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ: Η… μεγάλη συνεργασία

..

Η… μεγάλη συνεργασία

Γράφει ο ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

-Ρε φίλε, με βλέπεις καλά;

--Ασφαλώς, βλέπω ότι είσαι ένα μεγάλο δέντρο.

-Κι εσύ είσαι ένας μεγάλος άνθρωπος.

--Εγώ όμως ως άνθρωπος έχω νοημοσύνη.


-Έτσι λες! Τι δυστυχία! Να ξέρεις όμως ότι εγώ ως δέντρο θα ζήσω αρκετά χρόνια ακόμη.

-- Εεε… και !


-Στις ρίζες μου θα έρχονται τα εγγόνια σου και θα παίζουν και θα κάθομαι να τα καμαρώνω. Εσύ πάπαλα!

--Καλά είσαι… ένα αισχρό δέντρο. Λυπάμαι…!

-Τι λυπάσαι μωρέ… δώσε ένα χέρι συνεργασίας και θα τα βρούμε…!

--Σιγά να μην περιμένεις κιόλας να σε ποτίσω.

-Η αέανη φύση μου… με κρατάει ζωντανό, φίλε μου.

--Αν σε κάψω όμως… από δέντρο θα γίνεις… κάρβουνο.

-Είδες… δεν σκέφτεσαι λογικά.

--Δηλαδή δεντράκι … τι θέλεις από εμένα στην τελική.

-Στο είπα… ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.

--Μπα… εγώ ο άνθρωπος να συνεργαστώ με ένα δέντρο…! Τι μας λες… !

-Φίλε μου… ο καθένας εκπληρώνει το ρόλο του… τον σκοπό του… εδώ στη Γαία.

--Εγώ ως άνθρωπος όμως… έχω την αγωνία για όσα μας συμβαίνουν, αλλά εσύ… αγρόν αγοράζεις…!

-Φαίνεται ότι δεν σου έμαθαν στο σχολείο…για τον ελκυστή των μαθηματικών…!

--Δηλαδή…!

-Μ’ έχεις ρωτήσει ποτέ για να δεις και τη δική μου αγωνία… που προσπαθώ να γίνω βελανιδιά; Εεε… με ρώτησες ποτέ;

--Αααα…. αυτό δεν το σκέφτηκα διόλου. Μάλλον θα είχες στρες.

-Όλα φίλε μου Άνθρωπε… είναι ευφυία. Μία αρχική δύναμη που πάντα υπήρχε και θα υπάρχει και μοιάζει να είναι και λίγο περίεργα… θέλοντας να εξελιχθεί… σου λέω… να απαντήσει στα πολλαπλά ερωτήματα της ζωής… δηλαδή απλά να γνωρίσει τον εαυτό της.

--Δηλαδή… εγώ ο άνθρωπος, ως συνείδηση είμαι ένα δημιούργημα… του δημιουργήματος κι έχω την αποστολή της εξερεύνησης μέσα στο σύμπαν;

-Ακριβώς. Εμπλουτίζεις και μαθαίνεις… κι όταν γυρνάει η Ψυχή σου πίσω… έχεις καταγράψει όλη σου τη τωρινή ζωή… δίνοντας το υλικό σου γίγνεσθαι.

--θέλεις να πεις… ότι κατά κάποιο τρόπο είμαι διττός;

-Ναι σου λέω. Γι’ αυτό και σου ζητάω συνεργασία. Όλοι μας… παίζουμε κάποιον ρόλο.

--Αυτή η ροή του χρόνου είναι που με δυσκολεύει κάθε φορά δεντράκι, ώστε κάθε μία από τις δύο υποστάσεις μου… να αντιλαμβάνεται διαφορετικά, ενώ στην ουσία φαίνεται όπως λες κι εσύ… να είναι εμφυτευμένη διαφορετική αντίληψη… από την αρχική κι όλα φαίνεται να τα φταίει ο διαφορετικός χώρος…!

-Κατάλαβες φίλε μου… Άνθρωπε…! Τίποτε δεν υπάρχει ή γίνεται άσκοπα. Το κάθε τι οφείλει να έχει συναίσθηση στο επίπεδο του ρόλου του κι εμείς την συνείδηση του ίδιου του εαυτού μας.

--Έτσι είναι…;

-Φίλε Άνθρωπε, η Δημιουργία… υποθέτει πως εμείς θα διαλέξουμε την καινοτομία και τη συνεργασία που πρέπει να την εκφράζουμε παντού.

--Και τι κοινό… έχουμε εμείς… δεντράκι, μου λες;

-Μα φυσικά… θα σου το πω …τον Αιθέρα.

--Εάν είναι έτσι δεντράκι μου… να σε αγκαλιάσω… τώρα που δεν μας βλέπει και κανείς…εεε…!

-Άσε με σου λέω… μη με σφίγγεις τόσο πολύ… γιατί θα σκάσω.

--Ουφ… Αγαλλίασε η Ψυχή μου…!

-Άκουσε με… καλά Άνθρωπέ μου. Ως ανθρώπινο ον… είσαι μέρος κι εσύ του συνόλου που το αποκαλούμε Σύμπαν… δηλαδή… ένα μέρος περιορισμένο σε χρόνο και χώρο. Καλά ως εδώ; Κατάλαβες;

--Ναι, συνέχισε….

-Και δεν μου λες….τι κάνεις εδώ κάτου στη Γη; Για πες μου.

--Έλα ντε… τι κάνω ο έρμος; Το σίγουρο είναι… ότι τρώ όλο το φαί μου.

-Απλά βιώνεις τον εαυτό σου, ως σκέψεις. Τα συναισθήματά σου… είναι σαν κάτι το ξεχωριστό από τα υπόλοιπα… όντα της γης… δηλαδή… είναι ένα είδος οπτικής πλάνης της συνείδησης σου.

--Με… προβλημάτισες τώρα.

-Η αυταπάτη… είναι για σένα ένα είδος φυλακής…! Γιατί περιορίζεσαι μόνον στις προσωπικές σου επιθυμίες. Σκέφτηκες μωρέ… ποτέ κι εμένα; Εεεεε;

--Ναι δεντράκι μου… έχεις δίκιο. Σε αγνόησα… παρότι μας δίνεις κάθε μέρα το οξυγόνο…!

-Απελευθερώσου λοιπόν από τη φυλακή σου… από την εικονική πραγματικότητα… και αγκάλιασε όλα τα ζωντανά πλάσματα, έμβια και άβια…. όλο το σύνολο της Φύσης.

--Τώρα… μ’ έβαλες σε Τάξη… δεντράκι μου.

-Δες… Άνθρωπε το κάλλος της Φύσης. Σιώπησε, σταμάτησε να παραμιλάς και ζήσε την έκσταση, νιώσε την Αρχική Δημιουργία. Είμαστε πλασμένοι από την ίδια Ουσία. Αδελφάκια είμαστε… σου λέω.

--Ναι ίσως να έχεις δίκαιο. Στη ζωή μας οφείλουμε να θαυμάζουμε την Τάξη, την Αρμονία, τη Λογική… που όλα τα διέπει…

-Χμμμ….

--Να σου πω δεντράκι μου… κι εγώ επιθυμώ στη ζωή μου λίγη ηρεμία, αγάπη και ειλικρίνεια… γιατί όχι και τιμιότητα… αλλά κάτι συμβαίνει κάθε φορά… και την άλλη μέρα τ’ ανατρέπω όλα. Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει… στο ενδιάμεσο.

-Άνθρωπέ μου, να σε ρωτήσω;

--Λέγε… σε ακούω προσεχτικά.

-Είσαστε πραγματικά οι σκέψεις σας;

--Θέλεις ειλικρινά να σου πω την αλήθεια;

-Μα φυσικά…!

--Δηλώνω πως Όχι.

-Τουλάχιστον το ομολογείς. Κάτι είναι κι αυτό.

--Κοίτα δεντράκι μου καλό. Νιώθω ότι κάτι διαφαίνεται να πληροφορεί το σώμα μου… διαισθητικά και μετά παίρνει τη σκυτάλη ο εγκέφαλος μου… προσθέτοντας έτσι τις δικές του ερμηνείες και λογική.

-Και… μετά τι γίνεται;

--Μετά… να σου πω. Οι σκέψεις με την σειρά τους… δημιουργούν δυναμικά πιθανά σενάρια, σε μια άλλη ροή του χρόνου και είναι διαθέσιμα για την συλλογικότητα, χρησιμοποιούμενα ως μοντέλα για σκέψεις από τον οποιοδήποτε.

-Το κατάλαβες πλέον κι εσύ. Κάνεις σκέψεις βίας και νοθείας, τροφοδοτείς και πλουτίζεις την παρακαταθήκη παρόμοιων πιθανοτήτων… στο μέλλον… για όλους. Κατάλαβες λοιπόν τι κάνεις;

--Ναι είναι αλήθεια αυτό. Αυτά τα φοβερά που λένε κάθε φορά κι ακούω και στο τέλος τα πιστεύω κιόλας… κι έτσι όπως είμαι και φοβισμένος… χωρίς να το καταλάβω επηρεάζω άθελα μου αρνητικά και τους άλλους γύρω μου. Μα δεν βλέπεις… τι υστερία μας έχει πιάσει με τις προφητείες…! Άσε που στο τέλος γινόμαστε σχιζοφρενικοί…!

-Τελικά όλα είναι ένας… κύκλος.

--Ρε δεντράκι μου… θα μου πεις όμως… γιατί υλοποιούνται περισσότερο τα επικίνδυνα δυναμικά ανά την υφήλιο… και πολύ λιγότερο τα ευχάριστα; Πες μου γιατί… θα σκάσω.

-Καλά δεν το ξέρεις…! Χα χα…! Είναι πολύ απλό. Εσείς οι Άνθρωποι δρέπετε σήμερα αυτά που σπείρατε όλοι μαζί… σαν ανθρωπότητα εννοώ … τα προηγούμενα 2.500 χρόνια… στην περίοδο των Ιχθύων. Κατάλαβες;

--Δηλαδή… όλα αυτά τα χρόνια ενισχύαμε περισσότερο τα επικίνδυνα δυναμικά εεε… ; Ρεεε… κάναμε τέτοια μαλακία…!

-Αφού δεν ελέγχετε τις σκέψεις σας, εγώ τι να σας κάμω…!

--Όχι δεντράκι μου τι να μας κάνεις. Συμμετέχεις κι εσύ στην Δημιουργία. Πάρε θέση κι εσύ τώρα. Δώσε μια γνώμη, μία λύση… μια ιδέα.

-Καλά… όλα τελικά τα περιμένετε από τους άλλους. Τι να σας πω…!

--Έλα τώρααααα… πες κάτι.

-Αφήνετε να ελέγχουν τις σκέψεις σας… κάποιες φατρίες σκοτεινών δυνάμεων και σας κάνουν στο τέλος να είσαστε σαν τα ρομπότ. Σήκω πάνω, κάτσε κάτω. Έτσι… αυτές οι πονηρές Ιεραρχίες δημιουργούν αρνητικά συστήματα…. και σας προπαγανδίζουν στις ίδιες συχνότητες με ιδέες και με αρνητικά πρόσημα και αναπαράγουν συλλογικά για τον κάθε εγκέφαλο ένα αυτόματο μηχανισμό μόλυνσης της ψυχικής σας ενέργειας.

--Απορώ αλήθεια δεντράκι μου… πως τελικά πέφτουμε έτσι τόσο εύκολα στη λούμπα…! Απορώ όμως και πως το καταφέρνουν αυτό… εκείνοι…!

-Απλά φοβίζουν κάποια από τα μέλη σας… μία μάζα και τα υπόλοιπα άτομα πλέον σκέφτονται φοβισμένα και χωρίς να γνωρίζουν και τον λόγο. Το αποτέλεσμα είναι ότι στα πρώτα μέλη ισχυροποιείται ο φόβος… με αποτέλεσμα έτσι στη συνέχεια την ακινητοποίηση και τον έλεγχο όλου του συνόλου.

--Αμάν ρε….δεντράκι μου… είναι τελικά τόσο απλό…!

-Είναι σαν τα μικρά παιδιά. Ένα χαμόγελο και μια καλή λέξη από το γιατρό και θεραπεύει αυτοστιγμή το κάθε παιδί. Ένας συνοφρυωμένος με ύφος πολιτικός που βλέπεις κατά κόρον στην τηλεόραση και τις τυχόν μικρές κι όλο υποτίθεται «τυχαίες» διαρροές…. μπορούν να παγώσουν έναν ολόκληρο λαό… που εσύ δυστυχώς τόσα χρόνια τους παίρνεις στα πολύ σοβαρά… και τους ψηφίζεις κιόλας… τρομάρα σου…!

--Ναι είναι αλήθεια αυτό. Πρέπει να είμαι μαλάκας…! Καθόμαστε σαν χάνοι και κρεμόμαστε από τα χείλη τους. Τελικά πρέπει να είμαστε αρκετά ηλίθιοι…! Αλλιώς δεν εξηγείται…!

-Ελέγχουν τις σκέψεις σας… εεεεε…. αλλά και την συμπεριφορά σας. Σας προγραμματίζουν καθημερινά… στις δικές τους συχνότητες… κι εσείς κοιμόσαστε με τα τσαρούχια… ακούς;

--Πράγματι…. απορώ όμως δεντράκι μου φωτισμένο… γιατί τελικά δεν μπορούμε… να την ξετινάξουμε αυτήν την προβιά από πάνω μας… και να ζήσουμε… ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.

-Αντί στην τελική να το ψάχνετε μόνοι σας… βάζετε εκείνους τους ειδικούς ελεγχόμενους του συστήματος και σας δουλεύουν ψιλό γαζί. Είσαστε φοβεροί….! Αυτοί… είναι πειθήνια όργανα. Κάνουν ότι τους πουν. Αυτό το σύστημα που το βιώνετε τώρα οικονομικά… αυτοσυντηρείται χωρίς καινοτομίες… με πάγωμα στα συνηθισμένα… ώστε έτσι να διαιωνίζεται… αλλά εν τέλει Άνθρωπέ μου… αυτό το σύστημα θα ανανεωθεί υποχρεωτικά καταρρέοντας.

--Είσαι σίγουρος γι’ αυτό;

-Ναι σου λέω. Αφού είναι αντίθετο πέρα για πέρα… από τις Συμπαντικές Αρχές της Εξέλιξης.

--¨Όμως εάν καταρρεύσει δεντράκι μου το σύστημα… μας βλέπω να καταρρέουμε κι εμείς.

-Βλέπω… όλο αισιοδοξία είσαι…! Απλά κοίταξε να δεις…. τα ανοίγματα του χρόνου… θα είναι πιο εμφανή. Οι επικοινωνίες σας θα έχουν μια άλλη δυναμική. Θα δέχεστε περισσότερες πληροφορίες… από το Σύμπαν. Στο χέρι σας είναι… να συν δημιουργήσετε αρεστά και ευχάριστα πράγματα… και όχι δυσάρεστα.

--Δηλαδή… λες να σκεφτόμαστε θετικά;

-Επιτέλους βρεεεε… τόπιασες… Άνθρωπε των Θεών…! Μα τον Δία… μ’ έσκασες…!

--Ναι δεντράκι μου… καλό κι ευλογημένο…. ήρθε η ΩΡΑ της Ανθρωπότητας… για μια συλλογική προσπάθεια… διότι παρόλο την ενεργειακή βοήθεια που μπορούμε να δεχόμαστε καθημερινά από τους άλλους…. στην ουσία… η δική μας ΣΚΕΨΗ και η δική μας ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ… είναι καθαρά και ξάστερα… προσωπική μας ευθύνη και διεργασία.

-Έτσι είναι Άνθρωπε μου. Ο καθένας σας… απαντάει ξεχωριστά στον Ωκεανό… για το τι έκαμε… αυτό το μικρό κομματάκι… κι όχι με το άλλο στην απέναντι όχθη. Κατάλαβες;

--Με φώτισες λίγο… σήμερα… με τον καθάριο Αιθέρα σου. Σε ευχαριστώ πάντως πολύ. Ο καθένας από εμάς… οφείλει πράγματι να κάνει τη δική του υπέρβαση. Ας υποδεχτούμε λοιπόν… αυτή την αλλαγή… αυτή την ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ… ευχάριστα και γαλήνια.

-Εάν οι ΕΛΛΗΝΕΣ… βρούνε τη χαμένη τους ταυτότητα… τότε σίγουρα θα ζήσουμε στη Γαία κατά την περίοδο του Υδροχόου… άλλες καταστάσεις… να το ξέρεις…!

--Μαααα…. κι εγώ… ΕΛΛΗΝΑΣ είμαι…!

-Εεεε… τότε τι σταυροκοπιέσαι λοιπόν… συνέχεια. Σήκωσε τα χέρια σου ψηλά… στο Ουρανό κι αγνάντεψε το Σύμπαν… σε περιμένει….! Τι κάθεσαι….!

--Το κατάλαβα δεντράκι μου. Οφείλουμε να γίνουμε και πάλι γνήσιοι κι άξιοι Έλληνες… με αρετή και τόλμη.

-Η καινοτομία σας… είναι το δυνατό σας όπλο. Πιάστε το σφυρί και σφυρηλατήστε τη Ζωή… τώρα. Αφήστε τα άσχημα ερείπια που πιάστηκαν στα δίχτυα της καρδιάς σας… και φτιάξτε νέους Παρθενώνες.

--Έτσι είναι δεντράκι μου… όπως τα λες. Έρχονται συνεχώς νέες δονήσεις και θα συνεχίζονται να έρχονται… αρκεί να βρίσκουν αποδέκτες. Εμείς οι μεγάλοι… είμαστε λίγο γκα γκα… και εγωιστές… αλλά βλέπω όμως ότι η νεολαία… είναι πιο ξάστερη….!

-Για λοιπόν…. ρίξε μια καλή ζαριά… για σε ειδώ….έλα….!

--Αμέσως δεντράκι μου. Κοίτα… έφερα…. Εξάρεεεεεεεεςςςςς.

-Μέσα είσαι….!

--Βελανιδιά μου στοργική… να το ξέρεις. Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα… είμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ κι ΩΡΑΙΟΣ…!

-Βεβαίως… βεβαίως…!


ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΓΙΑΝΝΟΣ - ΕΛΛΑΝΙΟΣ ΙΦΙΓΕΝΗΣ (Ε.Ι.)

Στην ενότητα μας "Φιλοσοφικές ιστορίες” διαβάστε διαλόγους που θα σας βοηθήσουν να δείτε τα πράγματα διαφορετικά


* Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε ένα like και κοινοποιήστε το στους φίλους σας!

Περιμένουμε τα σχολια σας!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου